Εις το «εμείς» κι’ όχι εις το «εγώ»

Όσοι έχουν την τύχη μας σήμερον εις τα χέρια τους, όσοι μας κυβερνούν, μεγάλοι και μικροί, και υπουργοί και βουλευταί, το 'χουν σε δόξα, το 'χουν σε τιμή, το 'χουν σε ικανότη το να τους ειπής ότι έκλεψαν, ότι πρόδωσαν, ότι ήφεραν τόσα κακά εις την πατρίδα. Είναι άξιοι άνθρωποι και τιμώνται και βραβεύονται. Όσοι είναι τίμιοι κατατρέχονται ως ανάξιοι της κοινωνίας και της πολιτείας.

Αυτά δεν τα λέγω εγώ μοναχός, τα λέγει όλο το κοινό και οι 'φημερίδες. Κι' όσα σημειώνω τα σημειώνω γιατί δεν υποφέρνω να βλέπω το άδικον να πνίγη το δίκιον. Διά 'κείνο έμαθα γράμματα εις τα γεράματα και κάνω αυτό το γράψιμον το απελέκητο, ότι δεν είχα τον τρόπον όντας παιδί να σπουδάξω" ήμουν φτωχός κ' έκανα τον υπερέτη και τιμάρευα άλογα κι' άλλες πλήθος δουλειές έκανα να βγάλω το πατρικό μου χρέος, οπού μας χρέωσαν οι χαραμήδες, και να ζήσω κ' εγώ σε τούτην την κοινωνίαν όσο έχω τ' αμανέτι του Θεού εις το σώμα μου.

Κι' αφού ο Θεός θέλησε να κάμη νεκρανάστασιν εις την πατρίδα μου, να την λευτερώση από την τυραγνίαν των Τούρκων, αξίωσε κ' εμένα να δουλέψω κατά δύναμη λιγώτερον από τον χερώτερον πατριώτη μου Έλληνα.

Γράφουν σοφοί άντρες πολλοί, γράφουν τυπογράφοι ντόπιοι και ξένοι διαβασμένοι για την Ελλάδα - ένα πράμα μόνον με παρακίνησε κ' εμένα να γράψω, ότι τούτην την πατρίδα την έχομεν όλοι μαζί, και σοφοί και αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι" όσοι αγωνιστήκαμεν, αναλόγως ο καθείς, έχομεν να ζήσωμεν εδώ.

Το λοιπόν δουλέψαμεν όλοι μαζί, να την φυλάμεν κι' όλοι μαζί και να μην λέγη ούτε ο δυνατός «εγώ» , ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγη ο καθείς «εγώ»; Όταν αγωνιστή μόνος του και φκειάση, ή χαλάση, να λέγη εγώ" όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκειάνουν, τότε να λένε «εμείς».

Είμαστε εις το «εμείς» κι' όχι εις το «εγώ». Και εις το εξής να μάθωμεν γνώση, αν θέλωμεν να φκειάσωμεν χωριόν, να ζήσωμεν όλοι μαζί. Έγραψα γυμνή την αλήθεια, να ειδούνε όλοι οι Έλληνες ν' αγωνίζωνται διά την πατρίδα τους, διά την θρησκεία τους, να ιδούνε και τα παιδιά μου και να λένε" «Έχομεν αγώνες πατρικούς, έχομεν θυσίες», αν είναι αγώνες και θυσίες. Και να μπαίνουν σε φιλοτιμίαν και να εργάζωνται εις το καλό της πατρίδας τους, της θρησκείας τους και της κοινωνίας. Ότι θα είναι καλά δικά τους. Όχι όμως να φαντάζωνται για τα κατορθώματα τα πατρικά, όχι να πορνεύουν την αρετή και να καταπατούν τον νόμον και να 'χουν την επιρροή για ικανότη.

Επειδήτις ολοένα λέγω κατάχρησες, μη στοχάζεστε ότι έχω πάθος εις τους ανθρώπους. Ψάξετε της 'φημερίδες, τηράτε και τα πραχτικά των Βουλών, μ' όλον οπού 'ναι τέτοιες Βουλές οπού 'περασπίζονται την κλεψιά και 'διοτέλεια και πολεμούνε την δικαιοσύνη" και μ' όλον αυτό θα ιδήτε αν αληθινά είναι αυτά οπού σημειώνω.

Στρατηγού Ιωάννου Μακρυγιάννη

«Απομνημονεύματα»

Εικόνες μιας άλλης εποχής;

«Ποιος είδε κράτος λιγοστό»

Ποιὸς εἶδε κράτος λιγοστὸ
σ᾿ ὅλη τὴ γῆ μοναδικό,
ἑκατὸ νὰ ἐξοδεύῃ
καὶ πενήντα νὰ μαζεύῃ;

Νὰ τρέφῃ ὅλους τοὺς ἀργούς,
νἄχῃ ἑπτὰ Πρωθυπουργούς,
ταμεῖο δίχως χρήματα
καὶ δόξης τόσα μνήματα;

Νἄχῃ κλητῆρες γιὰ φρουρὰ
καὶ νὰ σὲ κλέβουν φανερά,
κι ἐνῷ αὐτοὶ σὲ κλέβουνε
τὸν κλέφτη νὰ γυρεύουνε;

* * *

Κλέφτες φτωχοὶ καὶ ἄρχοντες μὲ ἅμαξες καὶ ἄτια,
κλέφτες χωρὶς μία πῆχυ γῆ καὶ κλέφτες μὲ παλάτια,
ὁ ἕνας κλέβει ὄρνιθες καὶ σκάφες γιὰ ψωμὶ
ὁ ἄλλος τὸ ἔθνος σύσσωμο γιὰ πλούτη καὶ τιμή.

* * *

Ὅλα σ᾿ αὐτὴ τὴ γῆ μασκαρευτῆκαν
ὀνείρατα, ἐλπίδες καὶ σκοποί,
οἱ μοῦρες μας μουτσοῦνες ἐγινῆκαν
δὲν ξέρομε τί λέγεται ντροπή.

* * *

Ὁ Ἕλληνας δυὸ δίκαια ἀσκεῖ πανελευθέρως,
συνέρχεσθαί τε καὶ οὐρεῖν εἰς ὅποιο θέλει μέρος.

* * *

Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται

* * *

Γι᾿ αὐτὸ τὸ κράτος, ποὺ τιμᾶ τὰ ξέστρωτα γαϊδούρια,
σικτὶρ στὰ χρόνια τὰ παλιά, σικτὶρ καὶ στὰ καινούργια!

* * *

Καὶ τῶν σοφῶν οἱ λόγοι θαρρῶ πὼς εἶναι ψώρα,
πιστὸς εἰς ὅ,τι λέγει κανένας δὲν ἐφάνη…
αὐτὸς ὁ πλάνος κόσμος καὶ πάντοτε καὶ τώρα,
δὲν κάνει ὅ,τι λέγει, δὲν λέγει ὅ,τι κάνει.

* * *

Σουλούπι, μπόϊ, μικρομεσαῖο,
ὕφος τοῦ γόη, ψευτομοιραῖο.
Λίγο κατσούφης, λίγο γκρινιάρης,
λίγο μαγκούφης, λίγο μουρντάρης.
Σπαθὶ ἀντίληψη, μυαλὸ ξεφτέρι,
κάτι μισόμαθε κι ὅλα τὰ ξέρει.
Κι ἀπὸ προσπάππου κι ἀπὸ παπποῦ
συγχρόνως μποῦφος καὶ ἀλεποῦ

* * *

Καὶ ψωμοτύρι καὶ γιὰ καφὲ
τὸ «δὲ βαρυέσαι» κι «ὢχ ἀδερφέ».
Ὡσὰν πολίτης, σκυφτὸς ραγιᾶς
σὰν πιάσει πόστο: δερβεναγᾶς.

Θέλει ἀκόμα -κι αὐτὸ εἶναι ὡραῖο-
νὰ παριστάνει τὸν εὐρωπαῖο.
Στὰ δυὸ φορώντας τὰ πόδια πού ῾χει
στό ῾να λουστρίνι, στ᾿ ἄλλο τσαρούχι.

* * *

Δυστυχία σου Ἑλλάς, μὲ τὰ τέκνα ποὺ γεννᾶς.

Ὦ Ελλάς, ἡρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;

Σαν σήμερα: Έβαλε ο Θεός σημάδι...

Πρωί Παρασκευής, 8 Φεβρουαρίου 2013. Ξεκινάς νωρίς. Άλλη μια μέρα στη δουλειά σε περιμένει. Από την ώρα που ξύπνησες, όμως, κάτι σε βαραίνει. Αυτή η μέρα δεν είναι σαν τις άλλες. Νιώθεις θλίψη, αλλά δεν μπορείς να προσδιορίσεις την προέλευσή της.

Νιώθεις την ανάγκη να ανοίξεις το ραδιόφωνο του αυτοκινήτου να ακούσεις λίγη μουσική. Το ανοίγεις και αμέσως, αντί τραγουδιών, ακούς ψαλμωδίες αγγέλων... "Έβαλε ο Θεός σημάδι παλικάρι στα Σφακιά".

Για κλάσματα του δευτερολέπτου ο εγκέφαλος σαστίζει...

"Ναι, ήταν σαν σήμερα", μονολογείς και ο νους σου ταξιδεύει 33 χρόνια πίσω. Σε μια Παρασκευή του μακρινού 1980. Τότε που ο Αρχάγγελος σίγησε για πάντα.

Αμέσως τινάζεις το κεφάλι να επιστρέψεις στο σήμερα. "Μα, πώς μπορεί να σίγησε για πάντα", αναρωτιέσαι. "Είναι δυνατόν να έχει σιγήσει και 33 χρόνια αργότερα το άκουσμα της φωνής του να σε κάνει να ανατριχιάζεις; Δεν έφυγε. Ίσως ο Θεός να θέλησε να τον προφυλάξει από τη φτήνια που ολοένα και σίμωνε. Ίσως τελικά να μην τον... "έβαλε σημάδι".

Οι ώρες περνάνε.

Γυρίζεις σπίτι  κουρασμένος από τη δουλειά και νιώθεις την υποχρέωση να γράψεις δυο λόγια για τον Ψαρονίκο.

"Το ημερολόγιο έδειχνε 8 Φεβρουαρίου του 1980, την ημέρα που το άκουσμα της είδησης του θανάτου του Αρχάγγελου της Κρήτης σκόρπισε την οδύνη στο πανελλήνιο", χτυπάς νευρικά στο πληκτρολόγιο.

Κοντοστέκεσαι.

Σα να δειλιάζεις να πατήσεις άλλα γράμματα. Διαβάζεις ξανά και ξανά αυτή τη φράση και κάτι σου θυμίζει. Τόσο κλισέ... Έχει γραφτεί τόσο πολλές φορές που έχει χάσει την αξία της.

Για μια στιγμή σκέφτεσαι να γράψεις τα βιογραφικά στοιχεία του παιδιού που ξεκίνησε από τα Ανώγια και με τη φωνή του έκανε όλη την Ελλάδα να βουρκώσει, να ξεσηκωθεί, να αγωνιστεί.

Μα... με μια απλή αναζήτηση στο internet θα βρεις δεκάδες σελίδες με την ιστορία του Ξυλούρη. Και είναι άραγε μια σελίδα στο Internet ικανή να χωρέσει την ιστορία του Ξυλούρη; Ας είμαστε λίγο σοβαροί.

Το παίρνεις απόφαση. Δε θα γράψεις τίποτα τελικά.

"Μνημόσυνα κάνουν στους ποθαμένους", που έλεγε κι ο παππούς μου.

Στον Ξυλούρη δεν ταιριάζουν επικήδειοι. Μουσική ταιριάζει. Ο Νικόλας δε σίγησε.

Ας σιγήσουμε εμείς να τον ακούσουμε...

Πηγή: apodimoi-krites.gr

Χειροτονία νέου κληρικού στην Σωτήρα

Με λαμπρή ιεροπρέπεια και σε κλίμα έκδηλης χαράς και ιερής συγκίνησης τελέστηκε, την Κυριακή 3 Φεβρουαρίου 2013, η εις τον πρώτο βαθμό της ιεροσύνης χειροτονία του θεολόγου Κωνσταντίνου Γερμανού, από τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Κωνσταντίας και Αμμοχώστου κ. Βασίλειο, στον ιερό ναό Αναστάσεως του Σωτήρος, στον Δήμο Σωτήρας της επαρχίας Αμμοχώστου.

Η χειροτονία του νέου Διακόνου πραγματοποιήθηκε εν μέσω πολυπληθούς εκκλησιάσματος με το ναό κατάμεστο κυρίως από φίλους και πνευματικούς αδελφούς του χειροτονουμένου, οι οποίοι τον επευφήμησαν ζωηρά. 

«Ομολογώ Πανιερώτατε», τόνισε, ο ιεροδιάκονος π. Κωνσταντίνος, στον χειροτονητήριο λόγο του «ότι τα χείλη μου αδυνατούν να εκφράσουν τα αισθήματα που συγκλονίζουν αυτή την ιερή στιγμή την ταπεινή μου ψυχή. Θάμβος και απορία καταλαμβάνουν την ύπαρξή μου για όσα «βουλή και ευδοκία και χάριτι θεού» συμβαίνουν προς την ελαχιστότητά μου».

«Φόβω πολλώ συνέχομαι», αλλά συνάμα αισθήματα χαράς, ευχαριστίας και ευγνωμοσύνης με πλημμυρίζουν, γιατί ο παιδικός πόθος να αφιερώσω τον εαυτό μου στην υπηρεσία του Θεού και της Εκκλησίας παίρνει σάρκα και οστά», πρόσθεσε.

«Φοβερόν το εγχείρημα. Φόβω πολλώ συνέχομαι, ότι εις εμαυτόν αφορών, ουδέν ευρίσκω άξιον έχοντα της τιμής ταύτης». Αναπαύομαι όμως ακούοντας την ενθαρρυντική φωνή του Θεού να με καλεί σαν άλλος Ιησούς του Ναυή: «Ίσχυε και ανδρίζου μη δειλιάσης, μηδέ πτοηθής, ότι μετά σου Κύριος ο Θεός σου εις πάντα τόπον ου εάν πορεύση». Ισχύων και ανδρίζομαι λοιπόν, τίμιε δέσποτα, γιατί στην ιερωσύνη δεν υπάρχει πνεύμα φόβου και δειλίας, αλλά πνεύμα Κυρίου και πνεύμα δυνάμεως. Δεν έχω το δικαίωμα να δειλιάσω, γιατί «πάντα ισχύω εν τω ενδυναμούντι με Χριστώ», συμπλήρωσε.

Συνεχίζοντας ο νέος διάκονος αναφέρθηκε με πολλή συγκίνηση στην πνευματική του πορεία που τον οδήγησε στη μεγάλη απόφαση να ιερωθεί και ευχαρίστησε θερμά όλους όσους τον στήριξαν στη ζωή του και τον χειραγώγησαν πνευματικά. 

Ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας, απευθυνόμενος προς το νέο ιεροδιάκονο και παίρνοντας αφορμή από τα μηνύματα της ευαγγελικής περικοπής, επεσήμανε ότι τόσο η αγάπη προς τον Θεό όσο και η αγάπη προς τον πλησίον είναι οι δυο πυλώνες στους οποίους θα πρέπει να εστιάσει την εν Χριστώ διακονία του.

Με τους παραινετικούς και πατρικούς λόγους του, ο Πανιερώτατος, προέτρεψε το νεοχειροτονηθέντα να εισέλθει στην Διακονία του Χριστού με ζωηρό ενδιαφέρον για τον άνθρωπο, ως εικόνος Χριστού, έχοντας ως απαραίτητα στοιχεία την απλότητα και την ταπείνωση, ώστε να δύναται ευχερώς να ακολουθήσει στα βήματα των Αγίων και με την δύναμη της προσευχής να λαμβάνει την χάρη του Κυρίου μας.

Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ο κλήρος και ο λαός, ευχήθηκαν στο νεοχειροτονηθέντα πνευματική ενίσχυση και ενδυνάμωση από το Θεό για το έργο της διακονίας του προς την Εκκλησία.

Λουκάς Α. Παναγιώτου

Ανακοινωθέν της 1ης του έτους τακτικής συνεδρίας της Ιεράς Συνόδου

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου συνῆλθε σήμερα Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2013, στὴν πρώτη τοῦ ἔτους τακτικὴ συνεδρία, ὑπὸ τὴν προεδρία τῆς Α.Μ. τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ.κ. Χρυσοστόμου καὶ ἐργάσθηκε ὡς ἑξῆς:

1) Ἐνημερώθηκε ἀπὸ τοὺς ἐπὶ κεφαλῆς εἰς τοὺς Διορθοδόξους καὶ Διαχριστιανικοὺς διαλόγους Ἀρχιερεῖς, γιὰ τὴ συμμετοχή τους στοὺς ὡς ἄνω διαλόγους. Ἔγινε συζήτηση ἐπὶ τῶν ἀποφάσεων καὶ ἐλήφθησαν σχετικὲς ἀποφάσεις.

2) Ἀσχολήθηκε μὲ τὰ θέματα τῆς ἀπαλλαγῆς ἀπὸ τὸ μάθημα τῶν Θρησκευτικῶν, καθὼς καὶ τῶν ἑτοιμαζομένων νομοσχεδίων γιὰ τὴ ρύθμιση τῆς συμβίωσης ἑτεροφύλων ἀλλὰ καὶ ὁμοφυλοφίλων ἀτόμων, καθὼς καὶ γιὰ τὴν καύση τῶν νεκρῶν. Ἀπεφάσισε νὰ συνεχίσει τὴ συζήτηση γιὰ τὰ θέματα αὐτὰ σε ἔκτακτη συνεδρία της, στὶς ἀρχὲς Μαρτίου.

3) Ἐτίμησε μὲ τὸ Χρυσοῦν Παράσημο τοῦ Ἀποστόλου Βαρνάβα, τὸ ὁποῖον εἶναι ἡ ἀνώτατη τιμητική της διάκριση, τὸν Οἰκονόμο Ζαχαρία Γεωργίου, γιὰ τὶς πολύχρονες ὑπηρεσίες του στοὺς ἐγκλωβισμένους Ὀρθόδοξους Χριστιανοὺς καὶ στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἀποστόλου Ἀνδρέου στὴν Καρπασία.

4) Ἐξέτασε καταγγελίες γιὰ τὴν ἔλευση στὴν Κύπρο κληρικῶν ἀπὸ τὸ ἐξωτερικό, οἱ ὁποῖοι ὁμιλοῦν εἴτε σὲ συγκεντρώσεις ἐνοριῶν, εἴτε σὲ σπίτια καὶ ἀπεφάσισε ὅπως ἀπαγορεύσει τὶς ὁμιλίες αὐτές, ἐκτὸς καὶ ἐάν ἐκ τῶν προτέρων, πρὸ τῆς καθόδου τῶν ὁμιλητῶν στὴν Κύπρο, δοθεῖ γραπτὴ ἄδεια ἀπὸ τὸν οἰκεῖο Ἐπίσκοπο.

5) Ἐξέτασε, μὲ πολλὴ ἀνησυχία, τὶς πληροφορίες γιὰ ξέπούλημα τῶν ἑλληνοκυπριακῶν περιουσιῶν στὰ κατεχόμενα καὶ ἀπεφάσισε νὰ καταδικάσει τὴν πράξη, τὴν ὁποία καὶ χαρακτηρίζει ὡς πρᾶξιν ἐσχάτης προδοσίας.
Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος καλεῖ τοὺς ἐκτοπισμένους ὅπως ἐπιδείξουν τὴν πρέπουσαν καρτερία, ποὺ ἐπιτάσσει ἡ ἐθνικὴ συνείδησή τους, τὴν δε Κυβέρνηση ὅπως ἐξεύρει τρόπους στήριξης τῶν ἐκτοπισμένων, γιὰ νὰ μπορέσουν νὰ ἐπιβιώσουν μέχρι τὴν ἐπιστροφή στὶς ἑστίες καὶ τὶς περιουσίες τους.

6)Δέχτηκε τὸν Ἀρχηγὸ τῆς Ἀστυνομίας, μὲ τὸν ὁποῖον συζήτησε θέματα κονοῦ ἐνδιαφέροντος γιὰ τὴν ἀπὸ κοινοῦ ἀντιμετώπιση προβλημάτων τῆς κοινωνίας.
Συμφωνήθηκε ἡ δημιουργία μικρῆς ἐπιτροπῆς γιὰ ἐξέταση θεμάτων στὰ ὁποῖα μποροῦν Ἐκκλησία καὶ Ἀστυνομία νὰ ἐπέμβουν, εἴτε γιὰ πρόληψη, εἴτε γιὰ θεραπεία ἀνεπιθύμητων καταστάσεων.

7) Πῆρε ἀποφάσεις γιὰ τὴν μισθοδοσία τῶν ἐφημερίων ἀπὸ 1ης  Φεβρουαρίου 2013. Γιὰ τοὺς μέχρι 70 ἐτῶν ἐφημερίους ἀπεφάσισε τὴν ἀποκοπὴ  ποσοστοῦ 15% στὸν πέραν τῶν €1500 μηνιαῖο μισθό τους. Γιὰ τοὺς πέραν τῶν 70 ἐτῶν ἐφημερίους ἐλαβε ἄλλες ἀποφάσεις γιὰ κοινὸ πρὸς ὅλους ποσὸ ἀντιμισθίας.
Ἀπεφάσισε, ἐπίσης, τὴν ἀποκοπὴ τῶν ἐπιδομάτων, πλὴν τῶν ἐπιδομάτων τέκνου, ἐνοικίου καὶ ὁδοιπορικῶν.

8) Καθήρεσε, ὁμοφώνως, τόν ἱερέα Παναγιώτη Τριανταφύλλου καὶ τὸν ἐπανέφερε στὶς τάξεις τῶν λαϊκῶν, ὕστερα ἀπὸ παραδοχὴ του ἐνώπιον τοῦ Ἐπισκοπικοῦ Δικαστηρίου τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς Κύπρου, γιὰ διακίνηση ναρκωτικῶν.

Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Κύπρου,
5 Φεβρουαρίου 2013.

Θυρανοίξια παρεκκλησίου από τον Ταμασού Ησαΐα

Σε πανηγυρική ατμόσφαιρα τελέστηκαν, το περασμένο Σάββατο, τα Θυρανοίξια του ιερού παρεκκλησίου, του τιμωμένου επ’ ονόματι του εν αγίοις πατρός ημών Βασιλείου Αρχιεπισκόπου Καισαρείας της Καππαδοκίας, Ουρανοφάντορος του Μεγάλου, στην κοινότητα Αγίου Επιφανίου, από τον επιχώριο Μητροπολίτη Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαΐα.

Το παρεκκλήσιο αυτό είναι κτισμένο σε ιδιωτική γη και αποτελεί ένα πραγματικό κόσμημα για την κοινότητα και την ευρύτερη περιοχή. Κτήτορες του είναι το ζεύγος Βασιλείου και Ηλιάνας Τάνου.

Σε εισαγωγική ομιλία του ο Μητροπολίτης Ταμασού εξήρε τη σημασία του γεγονότος των Θυρανοιξίων του νέου παρεκκλησίου για τη ζωή της κοινότητας, υπογραμμίζοντας ότι ο ναός είναι ένα «πνευματικό φρούριο» και ως τέτοιο «καταλαμβάνει ένα ιδιαίτερο χώρο στην πνευματική μας ζωή και γενικότερα στον βίο μας».

Ο Πανιερώτατος ευχήθηκε, επίσης, «αυτό το οχυρό της Ορθοδοξίας, που θα εγκαινιάσουμε σήμερα με τα Θυρανοίξια, πράγματι να αποβεί κατάλληλος χώρος και έπαλξης για τον πνευματικό αγώνα του καθ’ ενός. Να γίνει καθαρτήριο ψυχών, ενισχυτήριο πνευματικό κάθε καλού λογισμού και εδώ οι άνθρωποι να βρίσκουν παραμυθία, αισιοδοξία και πράγματι να αποκτούν την αιώνιο ελπίδα για την σωτηρία της ψυχής τους».

«Συγχαρητήρια στους κτήτορες, καλή δύναμη στους πνευματικούς διακόνους της περιοχής που θα το χρησιμοποιούν επ’ αγαθώ της Εκκλησίας και εύχομαι η ευλογία αυτού του παρεκκλησίου να διαχέεται όχι μόνο εδώ, στον περιβάλλοντα χώρο, αλλά και σ’ όλη την Μητροπολιτική περιφέρεια», πρόσθεσε.

Τέλος, ο Ταμασού Ησαΐας, ευχήθηκε «καλή δύναμη σε όλους και παρακαλώ με ιδιαίτερη προσοχή και κατάνυξη να προσευχηθούμε τα ελέη του Θεού πλουσιοπάροχα να καλύψουν και την ύλη αλλά και τους ανθρώπους που βρίσκονται σήμερα εδώ».

Τελέσθηκε, στην συνέχεια, από τον Μητροπολίτη Ταμασού, η ακολουθία του Μικρού Αγιασμού, με εμβόλιμα στοιχεία από την ακολουθία των Εγκαινίων και ακολούθησαν τα Θυρανοίξια με το γνωστό «Άρατε πύλας». Αφού άνοιξαν οι θύρες του ναού, ο Πανιερώτατος, εισήλθε στο ιερό παρεκκλήσιο, ραντίζοντας το με αγιασμό, ακολουθούμενος από τους παριστάμενους κληρικούς, τους φανερά συγκινημένους κτήτορες και τον ευσεβή λαό, που με ευλάβεια μετείχε στην σεμνή τελετή.

Ο Μητροπολίτης Ταμασού, αμέσως μετά την απόλυση και το «Δι’ ευχών»  συνεχάρη το ζεύγος Τάνου για την πρωτοβουλία και την επιμέλεια της ανοικοδόμησης του παρεκκλησίου τονίζοντας ότι αυτό αποτελεί «ακόμα μία πνευματική προέκταση της ενορίας του αγίου Επιφανίου, η οποία έχει τους δικούς της φύλακες αγγέλους, οι οποίοι φρόντισαν και μερίμνησαν και προνόησαν για την δημιουργία και τον ευπρεπισμό του. Πρέπει να πω ότι είναι από τα πιο περικαλλή μικρά κτίσματα ναών που έχει η μητροπολιτική μας περιφέρεια».

«Φαίνεται ότι εδώ υπάρχει μεράκι πνευματικό, καλλιτεχνίας, αλλά και σωστής καθοδήγησης», επεσήμανε ο Πανιερώτατος για να συνεχίσει λέγοντας ότι «πιστεύω ότι ο ιερέας της ενορίας θα ενισχυθεί στο πνευματικό του έργο και θα μεριμνεί πάντοτε να τελούνται ιερές ακολουθίες, ούτως ώστε να μεταδίδεται ο αγιασμός στους πιστούς και σ’ όσους θέλουν να προτρέξουν και να κατατρέξουν προς αυτό».

«Να ευχηθώ και πάλιν όπως εδώ διατηρείται η σωστή τάξις των ακολουθιών και του επισκεπτηρίου, διότι ο ναός ευρίσκεται εντός μιας ιδιωτικής περιουσίας και πρέπει να το έχουμε και αυτό υπ’ όψιν μας, όμως δεν παύει να είναι ένας λατρευτικός χώρος, κομμάτι της πνευματικής παράδοσης της περιφέρειας και εγώ είμαι ιδιαίτερα ικανοποιημένος που άνθρωποι ευλαβείς και χριστιανοί ορθόδοξοι αναλαμβάνουν τέτοια έργα και τα προσφέρουν φιλανθρώπως προς όλους μας».

Ο Ταμασού Ησαΐας κατέληξε ευχόμενος «καλή δύναμη, συγχαρητήρια στους κτήτορες και ο Θεός πάντοτε να προσφέρει πλούσια τα ελέη του στους προσκυνούντας στον ιερό ναό τούτο».

Λαμβάνοντας τον λόγο ο δρ. Βασίλης Τάνος, αφού ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Ταμασού, υπογράμμισε ότι το εκκλησάκι αυτό είναι εμπνευσμένο και είναι αφιερωμένο εις μνήμην δύο ανθρώπων πολύ ευλαβών, που δυστυχώς είναι και οι δύο μακαριστοί. Στην γιαγιά μας την Βασιλού και στον γιό της τον Χριστάκη τον Τάνο, οι οποίοι διετέλεσαν ένα βίο πολύ κοντά στον Θεό και οι δύο, πιθανόν ο πατέρας μου να εμπνεύστηκε από την μάνα του και ήταν και η δική τους νομίζω ευχή να δημιουργηθεί αυτός ο ναός εδώ στον χώρο όπου μεγάλωσαν, όπου δημιούργησαν, όπου φρόντισαν τις οικογένειες τους».

«Επίσης θα ήθελα να τονίσω ότι ο ναός αυτός είναι ελεύθερος για τον καθένα όποτε θέλει και όποιος θέλει να έρχεται να προσεύχεται εδώ και θα είναι ιδιαίτερη η τιμή και η χαρά μας γιατί αυτός είναι και ο σκοπός του να είναι ένα αποκούμπι ελπίδας, ακόμη ένα, μέσα σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές που ζούμε», πρόσθεσε.

Τέλος ο κ. Τάνος εξέφρασε και πάλι τις ευχαριστίες του προς τον Πανιερώτατο για την αποδοχή της προσπάθειας αυτής και συνέχισε λέγοντας: «θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον π. Παρασκευά που από την πρώτη σκέψη με ενθάρρυνε και μας έδωσε τις καθοδηγητικές γραμμές για πως θα πρέπει να γίνει ένας σωστός ναός και τον ευχαριστώ ιδιαίτερα που προσπαθεί και έρχεται κάθε χρόνο και μας κάνει τις λειτουργίες μαζί με τον π. Παναγιώτη του χωριού που επίσης με όλη του την δύναμη ψυχής έχει αγκαλιάσει αυτό το έργο. Θα ήθελα, ακόμη, να ευχαριστήσω την γυναίκα μου που με τόση μεγάλη αγάπη συμπαρίσταται και προσπαθεί συνεχώς και δημιουργεί μαζί μου όλα αυτά τα πράγματα».

Λουκάς Α. Παναγιώτου

Εγκαίνια Κοινωνικού Παντοπωλείου Λακατάμιας

Άλλο ένα Κοινωνικό Παντοπωλείο, εγκαινίασε την περασμένη Παρασκευή, ο Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαΐας. Πρόκειται για το 4ο Κοινωνικό Παντοπωλείο της Κεντρικής Υπηρεσίας Κοινωνικής Αλληλεγγύης Ταμασού (Κ.Υ.Κ.Α.Τ), το οποίο οργανώθηκε σε συνεργασία με το Δήμο Λακατάμιας.

Το νέο αυτό Κοινωνικό Παντοπωλείο, το οποίο στεγάζεται στο Πολυδύναμο κέντρο Λακατάμιας, λειτουργεί με στόχο την κάλυψη  βασικών αναγκών ευπαθών κοινωνικών ομάδων και θα καλύψει την περιοχή του Δήμου Λακατάμιας.

Στην ομιλία του ο Πανιερώτατος εξέφρασε την χαρά του για την λειτουργία του Κοινωνικού Παντοπωλείου Λακατάμιας και επισήμανε ότι αυτό θα βοηθήσει «στην αντιμετώπιση της κοινωνικής αδικίας και της κοινωνικής ανισότητος μεταξύ των συμπολιτών μας». Μια ανισότητα η οποία δημιουργείται ένεκα «της οικονομικής υφέσεως που ταλανίζει εν εσχάτοις καιροίς την κυπριακή κοινωνία» και η οποία έχει ως ρίζα την ηθική ύφεση και την πνευματική κατάπτωση».

Ο Δήμαρχος Λακατάμιας κ. Λουκάς Ιατρού στην δική του ομιλία τόνισε ότι «οι πολύ δύσκολες οικονομικές συνθήκες, που περνά σήμερα ο τόπος μας, δεν μπορούσαν να μας αφήσουν αδιάφορους και ασυγκίνητους μπροστά στα τόσα πολλά οικονομικά και άλλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και οι δικοί μας δημότες».

«Στις 12 Δεκεμβρίου επισκεφθήκαμε το Μητροπολίτη μας κ.κ. Ησαΐα, που χωρίς δεύτερη σκέψη, μόλις του ανακοινώσαμε το σκοπό της επίσκεψής μας, αποδέχτηκε αμέσως το αίτημά μας για συνδιοργάνωση της κοινωνικής αυτής υπηρεσίας, θέτοντας στην διάθεσή μας τους μηχανισμούς και την υπηρεσία της Μητρόπολης και ειδικά το Διευθυντή του ΚΥΚΑΤ κ. Γιώργο Κουννούσιη και τη Κοινωνική Λειτουργό κα Μύρια Λαζάρου, που με τις εμπειρίες τους μας βοήθησαν ούτως ώστε, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, το Κοινωνικό Παντοπωλείο, να γίνει πραγματικότητα και στο Δήμο μας», πρόσθεσε.

Τόσον ο Δήμαρχος όσον και ο Μητροπολίτης ευχαρίστησαν πρωτίστως τον Υπεύθυνο λειτουργίας και συντονιστή του Παντοπωλείου, Δημοτικό Γραμματέα του Δήμου Λακατάμιας κ. Άριστο Μελή και τους εθελοντές για τη βοήθεια που πρόσφεραν και θα συνεχίσουν να προσφέρουν, ούτως ώστε να διασφαλιστεί η σωστή λειτουργία του Παντοπωλείου. Ευχαριστίες απηύθυναν και στον Διευθυντή της κεντρικής Υπηρεσίας κοινωνικής αλληλεγγύης Ταμασού (Κ.Υ.Κ.Α.Τ.) κ. Γιώργο Κουννούσιη, την κοινωνική λειτουργό κ. Μύρια Λοΐζου, τον εθελοντή συντονιστή κ. Λάμπρο Λάμπρου και τη Διευθύντρια του Πολυδύναμου κέντρου Λακατάμιας κ. Σοφία Μεττή.

Ιδιαίτερη μνεία έγινε στη σημαντική προσφορά των εμπόρων και των Υπεραγορών της Λακατάμιας, οι οποίοι στηρίζουν το κοινωνικό Παντοπωλείο τοποθετώντας καλάθια για συλλογή τροφίμων από τους πελάτες τους, καθώς και στους Φούρνους Ζορπάς και Σεμίραμις.

Ευχαριστίες απεύθυναν, επίσης, προς όλους τους επώνυμους και ανώνυμους εθελοντές, που είτε με την εισφορά τους, είτε με την προσωπική τους βοήθεια, συνέτειναν στην επιτυχή έναρξη του θεσμού αυτού.

 Λουκάς Α. Παναγιώτου