Εκδήλωση για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μακαρίου Γ΄ στην Δερύνεια

Εκδήλωση μνήμης και τιμής για τα εκατόν έτη από τη γέννηση του αειμνήστου Αρχιεπισκόπου και πρώτου Προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας Μακάριου του Γ΄ πραγματοποιήθηκε, χθες το βράδυ, στην Δερύνεια, από τον Δήμο της πόλης και το Ιστορικό Πολιτιστικό Κέντρο Εθνάρχη Μακαρίου του Γ΄, της κοινότητας Παναγιάς.

Τους παρευρεθέντες στην εκδήλωση καλωσόρισε ο Δήμαρχος Δερύνειας κ. Άντρος Καραγιάννης, καθώς και ο Πρόεδρος του Ιστορικού Πολιτιστικού Κέντρου Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄, Παναγιάς κ. Ευθύμιος Αναστασίου.

Κύριος ομιλητής ήταν ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας κ. Βασίλειος, ο οποίος, στην ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα ομιλία του, αναφέρθηκε στο πλούσιο εκκλησιαστικό έργο καθώς και την πνευματική δράση του Μακαρίου, τονίζοντας πως «όσα χρόνια και αν παρέλθουν, το σημαντικότατο εκκλησιαστικό και εθνικό έργο του Αρχιεπισκόπου και εθνάρχη Μακαρίου του Γ΄ παραμένει ως  διαχρονική παρακαταθήκη και για την Εκκλησία και για το έθνος».

Ο Πανιερώτατος αφού έκανε μια σύντομη αναφορά στο βιογραφικό του Εθνάρχου, «του ανδρός που επέπρωτο να χαράξει τη ζωή της Εκκλησίας του Αποστόλου Βαρνάβα και του Κυπριακού Ελληνισμού στη σύγχρονη ιστορία», παρουσίασε στην συνέχεια κάποιες στοιχειώδεις πληροφορίες για την κατάσταση της Εκκλησίας τότε, ούτως ώστε οι ακροατές του να μπορέσουν να αξιολογήσουν «το Εκκλησιαστικό έργο του αοιδίμου Αρχιεπισκόπου Κύπρου Μακαρίου Γ΄».

«Όταν ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ανελάμβανε το πηδάλιο της Εκκλησίας Κύπρου, αυτή εξερχόταν από μια μακρά ιστορική περίοδο κρίσεων και κλυδωνισμών. Μέσα και πάλιν από δύσκολες συνθήκες, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος αναδιοργάνωσε την Εκκλησία της Κύπρου εις τρόπον ώστε να την προετοιμάσει για την αποστολή της στο σύγχρονο κόσμο. Γνώριζε ότι με την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας και το νέο διαμορφούμενο παγκόσμιο κλίμα, διαμορφώνεται αναλόγως και η αποστολή της Εκκλησίας», τόνισε.

Ο Κωνσταντίας Βασίλειος ανέφερε ότι «για την Εκκλησία και για την Κυπριακή Πολιτεία, με την απελευθέρωση της Κύπρου από την Αγγλική αποικιοκρατία και την ανακήρυξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αρχίζει μία νέα ιστορική περίοδος, η οποία προοιωνίζει το μέλλον του τόπου θρησκευτικά, πολιτικά, πολιτιστικά και εθνικά».

«Η αναδιοργάνωση της Εκκλησίας συνέπεσε χρονικά με την ανεξαρτησία της Κύπρου και την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αρχιτέκτονας και του ενός και του άλλου οικοδομήματος είναι ο Αρχιεπίσκοπος και Εθνάρχης Μακάριος. Πιστεύω πως η ιστορία θα απονείμει τον δίκαιο αυτό έπαινο στο μεγάλο θρησκευτικό και πολιτικό ηγέτη του Κυπριακού λαού. Άλλωστε, ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος, είναι από τους ελάχιστους ηγέτες, παγκοσμίως, που αγαπήθηκε τόσο από τον λαό του και ο ίδιος αγάπησε το λαό του και είχε τη δυνατότητα να σαγηνεύει με το λόγο του τα πλήθη», πρόσθεσε.

Ο Πανιερώτατος σχολίασε ακολούθως τη σύγχρονη κατάσταση, σε σχέση και σε αναφορά πάντοτε στο πρόσωπο του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου Γ΄, λέγοντας: «Η Κύπρος, αυτή τη συγκεκριμένη περίοδο, ταλανίζεται από δύο μεγάλα εθνικά ζητήματα. Το πρώτο είναι το Εθνικό μας θέμα, της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής μεγάλου μέρους της Πατρίδας μας. Το δεύτερο είναι αυτό της οικονομικής κρίσεως. Βεβαίως, κατά την περίοδο που ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος κατείχε το πηδάλιο της Εκκλησίας και του Κράτους, η πολιτική σκηνή ήταν πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Σήμερα η Κύπρος είναι πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στις θετικές προοπτικές για την Κύπρο έχει μπει πλέον και η δυνατότητα εκμετάλλευσης του φυσικού αερίου, που ελπίζουμε ότι θα είναι θετική με τις έρευνες που πραγματοποιούνται τώρα».

«Είμαι βέβαιος», υπογράμμισε ανακεφαλαιώνοντας, ο Κωνσταντίας Βασίλειος, «ότι και ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος θα προσάρμοζε την πολιτική του με τα δεδομένα αυτά για τη λύση των προβλημάτων και υπερπήδηση των δυσκολιών. Εκείνο που πρέπει να λάβουμε ως δίδαγμα από τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο είναι το αγωνιστικό του φρόνημα και η θέληση του να προσφέρει στο λαό αυτού του τόπου τη δυνατότητα της προόδου μέσα σε συνθήκες ειρήνης και ευημερίας».

Η όλη εκδήλωση ξεκίνησε με την προβολή ταινίας αφιέρωμα στον Εθνάρχη Μακάριο και ολοκληρώθηκε με τραγούδια από τη Χορωδία του Δήμου Δερύνειας και χορόδραμα από τα μέλη του Χορευτικού Συγκροτήματος του Ιστορικού Πολιτιστικού Κέντρου Εθνάρχη Μακαρίου Γ΄, Παναγιάς.

Λουκάς Α. Παναγιώτου

Τιμητική διάκριση από την Ιερά Σύνοδο στον Βυζαντινολόγο Αθανάσιο Παπαγεωργίου

Σε λαμπρή τελετή, η οποία πραγματοποιήθηκε σήμερα το μεσημέρι, στο Μέγα Συνοδικό της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, η Ιερά Σύνοδος, τίμησε τον Θεολόγο, διακεκριμένο Βυζαντινολόγο και πρώην διευθυντή του Τμήματος Αρχαιοτήτων Κύπρου κ. Αθανάσιο Παπαγεωργίου, με την ύψιστη διάκριση, το χρυσό παράσημο του Ιδρυτού και Προστάτου της Εκκλησίας της Κύπρου Αποστόλου Βαρνάβα.

Όπως αναφέρεται στο Αρχιεπισκοπικό γράμμα με το ψήφισμα της Συνόδου «η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Κύπρου διά κοινής και ομοφώνου αποφάσεως των Μελών Αυτής, εξαίρουσα την άοκνον, πολύχρονον και υψηλήν προσφοράν του Δρος Αθανασίου Παπαγεωργίου εις τε την Εκκλησίαν της Κύπρου, την Ελληνικήν Παιδείαν, την Βυζαντινολογίαν και την Ιστορίαν, απεφάσισεν, όπως τιμήσει αυτόν διά της ανωτάτης τιμής και διακρίσεως της Εκκλησίας της Κύπρου, απονέμουσα το χρυσούν παράσημον του Ιδρυτού και Προστάτου Αυτής Αποστόλου Βαρνάβα».

Ο Κύπρου Χρυσόστομος, προσφωνώντας τον Δρ. Αθανάσιο Παπαγεωργίου τόνισε ότι «στη συνείδηση μας η τιμητική αυτή εκδήλωση αποτελεί την εκπλήρωση ενός εκκλησιαστικού χρέους προς έναν ακάματο εργάτη της ιεράς επιστήμης της Θεολογίας, της Αρχαιολογίας και της Βυζαντινολογίας, που ανάλωσε τη ζωή του υπηρετώντας τα υψηλά ιδανικά της χριστιανικής μας Θρησκείας, της Πατρίδας, και της Επιστήμης. Είμαι δε βέβαιος ότι και στη συνείδηση του κυρίου Παπαγεωργίου, η τιμή αυτή ερμηνεύεται ως η έκφραση του προσήκοντος σεβασμού τόσο εμού όσο και των Μελών της Ιεράς Συνόδου καθώς και του χριστεπωνύμου πληρώματος της Εκκλησίας της Κύπρου προς το πρόσωπό Του, για το αξιοθαύμαστο εθνικό, θεολογικό και  επιστημονικό έργο που επιτέλεσε».

«Η παρουσία και η δράση του κυρίου Παπαγεωργίου στα εθνικά, θεολογικά, ιστορικά και επιστημονικά δρώμενα της Κύπρου υπήρξε καθοριστική», σημείωσε ο Μακαριώτατος, για να επισημάνει ακολούθως ότι «στον απελευθερωτικό μας Αγώνα διετέλεσε στενός συνεργάτης του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου, βοηθώντας τον ποικιλότροπα στον τιτάνιο εκείνο Αγώνα».

«Έδρασε κυρίως ως Σύνδεσμος μεταξύ Αυτού και του Αρχηγού Διγενή. Υπηρέτησε, επίσης, ως υπεύθυνος του Κέντρου της ΕΟΚΑ και συντονιστής των επικοινωνιών του Διγενή με τους Τομεάρχες. Είχε,  επίσης, την εξαιρετικά επικίνδυνη ευθύνη της απόκρυψης και μετακίνησης των καταζητούμενων, της μεταφοράς του οπλισμού, της συγκέντρωσης των απαιτούμενων πληροφοριών και της δέουσας ενημέρωσης των Τομεαρχών και του Διγενή», συμπλήρωσε.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου αναφέρθηκε, ακολούθως, στην όλη θεολογική και επιστημονική δράση του τιμωμένου, καθώς επίσης και στη συμβολή του στην εν γένει προαγωγή, προστασία, προβολή, αλλά και υπεράσπιση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

«Για τον κύριο Παπαγεωργίου όλα τα μνημεία μας αποτελούσαν  τον καθρέπτη του πολιτισμού και του υψηλού πνευματικού επιπέδου του λαού μας και τα περιέβαλλε όλα με την ένθερμη αγάπη του. Όμως μέσα του ένοιωθε και επιδείκνυε πάντοτε μια ιδιαίτερη ευαισθησία προς τα Βυζαντινά μας Μνημεία. Για το λόγο αυτό εργάστηκε με ένθεο ζήλο για την προστασία, τη συντήρηση και την προβολή τους. Ο κ. Παπαγεωργίου άπλωσε τα προστατευτικά πέπλα της αγάπης του σ’ όλα μας τα Βυζαντινά μνημεία της Κύπρου. Καρπός αυτής της αγάπης ήταν η συντήρηση ναών και η αποκάλυψη τοιχογραφιών, που βρίσκονταν κάτω από στρώματα επιχρισμάτων και νεότερων τοίχων, καθώς και η συστηματική προστασία των Φορητών εικόνων της Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής περιόδου».

Καθοριστική, συνέχισε ο Κύπρου Χρυσόστομος, υπήρξε η συμβολή του κ. Παπαγεωργίου στη δημιουργία του Βυζαντινού Μουσείου του Ιδρύματος Μακαρίου του Γ΄ και του Βυζαντινού Μουσείου της Πάφου, αλλά όλως ιδιαίτερη είναι η συμβολή του στα θέματα της σύλησης και της προστασίας των κλεμμένων πολιτιστικών μας θησαυρών από τους Τούρκους εισβολείς στα κατεχόμενα εδάφη μας.

«Έλαβε μέρος σε πολλούς δικαστικούς αγώνες στην Αγγλία, στην Ελλάδα, στη Γερμανία και στην Αμερική, στους οποίους, με την άριστη επιστημονική του κατάρτιση, ιδιαίτερα στον τομέα της Βυζαντινολογίας, απέδειξε στους δικαστές ότι οι προς πώληση κλεμμένοι Βυζαντινοί μας θησαυροί ανήκουν στην Κυπριακή Εκκλησία. Διαδραμάτισε δε καθοριστικό ρόλο, όσο αφορά και στο μεγάλο θέμα του επαναπατρισμού των συλημένων μας ψηφιδωτών, τοιχογραφιών και εικόνων. Μια προσφορά, ασφαλέστατα, πάρα πολύ μεγάλη», υπογράμμισε.

Κλείνοντας την προσφώνηση του, ο Αρχιεπίσκοπος Χρυσόστομος, ανέφερε ότι ο κ. Παπαγεωργίου έγραψε πάνω από 100 εκτεταμένες μελέτες και βιβλία για την Ιστορία της Εκκλησίας της Κύπρου, για την  Εκκλησιαστική Αρχιτεκτονική, για τις τοιχογραφίες των Βυζαντινών μας Ναών και για τις εικόνες αυτών.

«Σας ευχαριστώ θερμά για την μεγάλη τιμή που μου απονέμετε σήμερα, η οποία πραγματικά με εκπλήττει», τόνισε, με έκδηλη τη συγκίνηση του, ο Δρ. Αθανάσιος Παπαγεωργίου, κατά την αντιφώνηση του. «Παρασημοφορούνται συνήθως εκείνοι, οι οποίοι έχουν διαπράξει ηρωικά κατορθώματα, οι μεγάλοι δωρητές ή εκείνοι που με τις πράξεις τους προσέφεραν μέγιστες υπηρεσίες στην πατρίδα και στην Εκκλησία. Εγώ ούτε ηρωικές πράξεις, ούτε μέγιστες και πέραν του συνήθους υπηρεσίες έχω προσφέρει στην πατρίδα και την Εκκλησία. Απλώς εξετέλεσα το καθήκον μου και εξεπλήρωσα μερικώς το χρέος μου προς την πατρίδα και την Εκκλησία, από όποια θέση κατείχα κατά την μακρόχρονη υπηρεσία μου», πρόσθεσε.

Ο κ. Παπαγεωργίου επεσήμανε ότι «θέλω να πιστεύω ότι έθεσα τις βάσεις μελέτης της βυζαντινής τέχνης και της εκκλησιαστικής ιστορίας, πάνω στις οποίες οι νεότεροι μπορούν να προχωρήσουν και να διορθώσουν τα λάθη μου και να αναπτύξουν τις γνώσεις μας στα πεδία αυτά».

«Χαίρω ιδιαίτερα, γιατί μεγάλος αριθμός νέων επιστημόνων εργάζεται γι’ αυτά και παράγει πολύ αξιόλογο έργο. Οφείλω πολλά και προς την πατρίδα και προς την Εκκλησία», κατέληξε.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η όλη εκδήλωση διανθίστηκε με την Βυζαντινή χορωδία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου «Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός», η οποία έψαλε διάφορους ύμνους και πραγματοποιήθηκε στην παρουσία όλων των Μελών της Ιεράς Συνόδου και πλήθους εκτιμητών του έργου του τιμωμένου.

Λουκάς Α. Παναγιώτου

Ανακοινωθέν 2ης τακτικής Συνεδρίας Ιεράς Συνόδου

Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου συνῆλθε σήμερα Τετάρτη, 12 Ἰουνίου 2013, στὴν δεύτερη τοῦ ἔτους τακτικὴ συνεδρία, ὑπὸ τὴν προεδρία τῆς Α.Μ. τοῦ Ἀρχιεπισκόπου κ.κ. Χρυσοστόμου καὶ ἐργάσθηκε ὡς ἑξῆς:

1)      Ὅρισε τὶς ἡμερομηνίες τέλεσης τῶν καθιερωμένων Μνημοσύνων ὡς ἑξῆς:

α) Τὴν 7η Ἰουλίου 2013, γιὰ τὸν ἐθνομάρτυρα Ἀρχιεπίσκοπο Κυπριανὸ καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ σφαγιασθέντας.

β) Τὴν 14η Ἰουλίου 2013, γιὰ τοὺς πεσόντες κατὰ τὸ προδοτικὸ πραξικόπημα τῆς 15ης Ἰουλίου 1974

γ) Τὴν 21η Ἰουλίου 2013 γιὰ τοὺς πεσόντες κατὰ τὴ βάρβαρη τουρκικὴ εἰσβολή, καὶ

δ) Τὴν 4η Αὐγούστου 2013 γιὰ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο καὶ Ἐθνάρχη Μακάριο.

Τὸ ἐπίσημο μνημόσυνο γιὰ τὸν Ἐθνάρχη Μακάριο θὰ τελεσθεῖ τὸ Σάββατο, 3 Αὐγούστου, στὴν Ἱερὰ Μονὴ Κύκκου, ὕστερα ἀπὸ Συνοδικὸ Συλλείτουργο. Ὁμιλητὴς στὸ Μνημόσυνο θὰ εἶναι ἡ Α.Μ. ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος. Θὰ ἀκολουθήσουν τὰ ἀποκαλυπτήρια τοῦ ἀνδριάντα τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Μακαρίου ἀπὸ τὴν Α.Ε. τὸν Πρόεδρο τῆς Δημοκρατίας.

2)   Ἐξέτασε τοὺς οἰκονομικοὺς λογαριασμοὺς τῶν Θρόνων καὶ τῶν Σταυροπηγιακῶν Μονῶν, καθὼς καὶ τοῦ ΚΕΤ, γιὰ τὸ ἔτος 2012 καὶ τοὺς προϋπολογισμοὺς γιὰ τὸ ἔτος 2013.

3)   Διόρισε ὡς νέα μέλη τοῦ Συμβουλίου τοῦ Κ.Ε.Τ., γιὰ τὴν ἑπόμενη διετία, τοὺς Μητροπολῖτες Κυρηνείας καὶ Λεμεσοῦ καὶ τὸν Ἐπίσκοπο Χύτρων.

Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Κύπρου,
12 Ἰουνίου 2013.

Με μεγαλοπρέπεια η θρονική εορτή της Εκκλησίας της Κύπρου

Της Θείας Λειτουργίας προεξήρχε ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος και συμμετείχαν οι Πανιερώτατοι Μητροπολίτες Πάφου κ. Γεώργιος, Κυρηνείας κ. Χρυσόστομος, Λεμεσού κ. Αθανάσιος, Μόρφου κ. Νεόφυτος, Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρος, Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαΐας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βόστρων και έξαρχος του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο κ. Τιμόθεος και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Χύτρων κ. Λεόντιος. Παρέστη, επίσης, συμπροσευχόμενος ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κορωνείας κ. Παντελεήμων, ο οποίος ανάλαβε και την διακονία του θείου λόγου.

Ο Σεβασμιώτατος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε επιγραμματικά στον βίο του αγίου και επικέντρωσε τον λόγο του στον αποδιδόμενο, από τις Πράξεις των Αποστόλων, χαρακτηρισμό για τον Απόστολο Βαρνάβα ότι ήταν «πλήρης Πνεύματος αγίου και πίστεως».

«Ήταν γεμάτος από την χάρη του αγίου Πνεύματος και γεμάτος από πίστη στο Χριστό. Αλλά όποιος είναι πλήρης Πνεύματος αγίου και πίστεως είναι άνθρωπος δυνατός. Γιατί το Άγιο Πνεύμα δεν είναι μόνο Πνεύμα σοφίας και συνέσεως, αλλά είναι και Πνεύμα δυνάμεως. Αυτό θα το είχε υπόψη και ο απόστολος Παύλος όταν έγραφε «ου γαρ έδωκεν ημίν ο Θεός πνεύμα δειλίας, αλλά δυνάμεως». Θα εσκέπτετο ακριβώς την δύναμη που δίδει το Άγιο Πνεύμα στους πιστούς», ανέφερε.

Ο Μητροπολίτης Κορωνείας μίλησε ακολούθως για το θέμα της δύναμης, κάτι που όπως είπε «γοητεύει όλους σχεδόν τους ανθρώπους και όλοι θέλουν να είναι δυνατοί», τις διάφορες μορφές, εκφάνσεις της δυνάμεως και την αρνητική χρήση της.

«Εμείς ας μιμηθούμε τον Απόστολο Βαρνάβα», σημείωσε. «Ας θελήσουμε να είμαστε δυνατοί, αλλά εν Χριστώ. Θα μου πείτε εγώ ένας απλός άνθρωπος μπορώ να γίνω δυνατός; Ναι, εάν μένωμεν ενσωματωμένοι στο σώμα του Χριστού, την Εκκλησία. Εάν μετέχωμεν στα μυστήρια της Εκκλησίας και γινόμαστε σύσσωμοι, ένα σώμα, σύσαρκοι, μία σάρκα, σύζωοι, μία ζωή, σύμψυχοι, μία ψυχή με τον Χριστό, τότε λέει ο ιερός Χρυσόστομος φεύγουν οι πιστοί από τον ναό «ως λέοντες πυρ πνέοντες», βγάζουν φλόγα σαν λιοντάρια, αλλά η φλόγα τους δεν καταστρέφει, θερμαίνει, δημιουργεί, ανακαινίζει, σώζει».

«Αυτή η δύναμη της πίστεως ας μας δίδει την ελπίδα και την βεβαιότητα ότι Θεού θέλοντος, με τις πρεσβείες του Αποστόλου Βαρνάβα, αν και εμείς ομονοούμε στον ίδιο στόχο δεν θα αργήσει η ημέρα, ώστε την σημερινή εορτή να την εορτάσουμε στην μονή του αγίου Βαρνάβα μέσα σε μία ελεύθερη και ενιαία Κύπρο», πρόσθεσε.

Κλείνοντας τον λόγο του ο Σεβασμιώτατος χαρακτήρισε τον τάφο του Αποστόλου Βαρνάβα στα κατεχόμενα ως τον «σιωπών κήρυκα» και ως σημείο αναφοράς για τους Κυπρίους και την Κύπρο και τόνισε ότι «περιμένει την απελευθέρωση του και περιμένει όλους τους ελληνοκυπρίους, όλους τους Έλληνες, ενωμένους, απτόητους από τις δυσκολίες, δυνατούς εν Χριστώ, ακατανίκητους».

Λουκάς Α. Παναγιώτου

Λαμπρή πανήγυρις στη σκλαβωμένη Μονή του Αποστόλου Βαρνάβα

Εκατοντάδες πιστοί, πρόσφυγες και μη, έσυραν ευλαβικά τα βήματα τους, σήμερα το πρωί, στο κατεχόμενο, από το 1974, μοναστήρι του ιδρυτή και προστάτη της Εκκλησίας της Κύπρου, που ευρίσκεται παρά την αρχαία πόλη της Σαλαμίνας, για ν' ανάψουν ένα κερί, να ψάλλουν το Χριστός Ανέστη στα χώματα των πατέρων μας και να τιμήσουν την ιερή μνήμη του Αποστόλου Βαρνάβα.

Του Όρθρου και της Πανηγυρικής Θείας Λειτουργίας προέστη ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κωνσταντίας-Αμμοχώστου κ. Βασίλειος, ο οποίος τυγχάνει αδελφός της Μονής, συμπαραστατούμενος από πλειάδα κληρικών και διακόνων. Μαζί τους, συμπροσευχόμενος στο ιερό βήμα και ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής, ο πολιός γέροντας π. Γαβριήλ.

Το όλο κλίμα στο σκλαβωμένο μοναστήρι ήταν ιδιαίτερα κατανυκτικό και φορτισμένο συναισθηματικά με τους πιστούς να παρακολουθούν με μεγάλη ευλάβεια και προσοχή τη Θεία Λειτουργία έχοντας επί χείρας τα αναμμένα κεριά τους, όπως γίνεται στη Λειτουργία της Αναστάσεως και στην καρδιά τους να σιγοκαίει η ελπίδα, αντάμα με την προσευχή για την σύντομη Ανάσταση της σκλάβας μας πατρίδας. 

Αμέσως μετά την πανηγυρική Θεία Λειτουργία πραγματοποιήθηκε η λιτάνευση της στολισμένης με ποικίλα άνθη, ιεράς εικόνος του Αποστόλου Βαρνάβα, μέχρι το ναΐσκο που δεσπόζει πάνω από τον τάφο του αγίου. 

Λουκάς Α. Παναγιώτου

Κυπρίων Άγιοι: Ο Απόστολος Βαρνάβας

Ο Απόστολος Βαρνάβας υπήρξε ο ιδρυτής και ο θεμελιωτής της Αγιωτάτης Εκκλησίας της Κύπρου και χαρακτηρίζεται δικαίως, από τον ιερό υμνωδό, ως ο πρώτος από τους εβδομήκοντα Αποστόλους, ίσος σε αξία με τους δώδεκα και κήρυξ της Οικουμένης. Χαρακτηρίζεται, παράλληλα, τόσο από την αγία Γραφή, όσο και από τους ιερούς Πατέρες ως «ανήρ αγαθός και πλήρης Πνεύματος αγίου και πίστεως», αλλά και ως ζηλωτής, δραστήριος και ταπεινός εργάτης της πίστεως μας.

Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Ευαγγελιστής Λουκάς στο βιβλίο των Πράξεων των Αποστόλων, ο Βαρνάβας ήταν «Ιουδαίος Λευΐτης, Κύπριος τω γένει». Γεννήθηκε στη Σαλαμίνα της Κύπρου κι ανήκε στη φυλή του Λευΐ, απ' την οποία λαμβάνονταν οι ιερείς και οι υπηρέτες του Ναού. Το αρχικό του όνομα ήταν Ιωσής και στα χρόνια που ο Κύριος ανέλαβε το έργο του, φαίνεται ότι βρισκόταν στην Παλαιστίνη.

Εκεί γνώρισε τη χριστιανική πίστη και τόσο την αγάπησε, ώστε όχι μόνο ο ίδιος την έκαμε βίωμα και σκοπό της ζωής του, αλλά και φρόντισε κι αγωνίστηκε και στους άλλους να την μεταδώσει με το κήρυγμα και τις παρακλήσεις του. Για τούτο τον ζήλο του οι άλλοι απόστολοι τον μετονόμασαν από Ιωσή Βαρνάβα (Βάρ-νεβουά) λέξη εβραϊκή, που ελληνικά ερμηνεύεται υιός προφητείας ή υιός παρακλήσεως, δηλ. άνθρωπος που ανακουφίζει τον πόνο, προσφέροντας στον καθένα βοήθεια.

Η στενή συγγενική σχέση που είχε με τη Μαρία, τον έφερε πιο κοντά στον Χριστό, γιατί ως γνωστόν η Μαρία ήταν αδελφή του, μητέρα του Ευαγγελιστή Μάρκου και ήταν ανάμεσα στις γυναίκες που ακολουθούσαν και διακονούσαν τον Κύριο. Το σπίτι της μάλιστα χρησιμοποιήθηκε σαν τόπος συγκέντρωσης της πρώτης Εκκλησίας και στο υπερώο αυτής της οικίας ήταν, που ο Χριστός έφαγε με τους δώδεκα μαθητές του, τελώντας τον περίφημο Μυστικό Δείπνο, όπου τους παρέδωσε το Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας.

Ο Βαρνάβας κατείχε ξεχωριστή θέση ανάμεσα στους Αποστόλους, ιδιαίτερα γιατί πρόσφερε την περιουσία του στους πτωχούς κι ήταν πάντοτε για τους δυστυχισμένους ο παρήγορος άγγελός τους. Εργάστηκε για την εξάπλωση της πρώτης Εκκλησίας και μετά από κάθε ομιλίατου φρόντιζε να πλησιάζει ένα-ένα τους ακροατές και προσπαθούσε να τους παρηγορήσει και να τους ενισχύσει να μείνουν σταθεροί κι ακλόνητοι στην πίστη του Χριστού.

Με τον τρόπο αυτόν ο ζηλωτής Απόστολος εξελίχτηκε σ' ένα πρώτης τάξεως ιεραπόστολο και πραγματικό παρηγορητή των χριστιανών, ώστε δίκαια ο πρώτος επίσκοπος της αγίας πόλεως Ιάκωβος ο αδελφόθεος στον Βαρνάβα έσπευσε ν' αναθέσει την τιμητική αποστολή να επισκεφθεί και να οργανώσει τη νεοσύστατη Εκκλησία της Αντιόχειας.

Η παρουσία του φλογερού Αποστόλου ανάμεσα στους χριστιανούς έγινε αφορμή να ενισχυθούν αυτοί και να αυξηθούν ακόμη περισσότερο. «Και προσετέθη όχλος ικανός τω Κυρίω». Όταν ο Βαρνάβας αντελήφθηκε πως το έργο της οργά­νωσης ήταν τεράστιο και πως καθημερινά πλήθος πιστών πύκνωνε τις τάξεις της Εκκλησίας, τότε πήγε στην Ταρ­σό και αναζήτησε τον Παύλο κι άρχισαν από κοινού να διδάσκουν και να σταθεροποιούν την Εκκλησία. Μείνα­νε στην Αντιόχεια ένα χρόνο και σχημάτισαν την πρώ­τη αποστολική Εκκλησία και οι ακόλουθοι του Χριστού πήρανε για πρώτη φορά το όνομα Χριστιανοί.

Το έργο των δύο αποστόλων δεν επρόκειτο να περιοριστεί μόνο στην Αντιόχεια. Το 45 μ.Χ. «λειτουργούντων αυτών τω Κυρίω και νηστευόντων, είπε το Πνεύμα το Άγιον αφορίσατε δη μοι τον Βαρνάβαν και τον Σαύλον εις το έργον, ο προσκέκλημαι αυτούς». Έτσι οι δύο απόστολοι Βαρνάβας και Σαύλος με συντροφιά τον ανεψιό του Βαρνάβα Ιωάννη Μάρκο και με τις ευχές της Εκκλησίας ξεκίνησαν ένα ευλογημένο πρωινό για την πρώτη αποστολική περιοδεία.

Αφού κατέβηκαν στη Σελεύκεια, βρήκαν εκεί ένα πλοίο, που αναχωρούσε για τη Σαλαμίνα της Κύπρου και μπήκαν μέσα σ' αυτό. Οι Απόστολοι προτίμησαν ν' αρχίσουν το έργο τους από την Κύπρο, γιατί ο Βαρνάβας ήταν Κύπριος κι είχεν εδώ συγγενείς και φίλους και γνωστούς.  Μόλις οι Απόστολοι έφτασαν κι αποβιβάστηκαν στη Σαλαμίνα, άρχισαν αμέσως το έργο τους από τις συναγωγές των Ιουδαίων. Από τη Σαλαμίνα προχώρησαν στο Κίτιο όπου βρήκαν και χειροτόνησαν πρώτο επίσκοπο της ιστορικής πόλεως τον φίλο του Χριστού Λάζαρο και ίδρυσαν κι εδώ Εκκλησία. Κατοπινός σταθμός της περιοδείας τους υπήρξε η πολυάνθρωπη Ταμασός η γνωστή για τα πλούσια μεταλλεία του χαλκού. Έκαμαν κι εδώ οπαδούς και προχώρησαν για την Πάφο, που ήταν τότε πρωτεύουσα της Κύπρου. Ενώ περνούσαν από το χωριό Λαμπαδός, συνάντησαν εκεί τον Ηρακλείδιο, τον δίδαξαν την καινούργια θρησκεία και τον χειροτόνησαν επίσκοπο της Ταμασού. Στην Πάφο με το κήρυγμα τους η πόλη έγινε ανάστατη. Από τη μια οι φανατικοί Ιουδαίοι που κατοικούσαν εκεί, από την άλλη οι ειδωλολάτρες, που ένοιωθαν για τη θρησκεία τους βαθύ σεβασμό, ξεσηκώθηκαν ενάντια στους Αποστόλους. Συνέλαβαν τον Παύλο κι αφού τον έδεσαν σε μια κολώνα ενός ειδωλολατρικού ναού, του έδωσαν «τεσσαράκοντα παρά μίαν». Ο θόρυβος που δημιουργήθηκε από όλη αυτή την αναστάτωση έφτασε και στα αυτιά του διοικητή, του Σέργιου Παύλου, που θέλησε να μάθει την αιτία. Κάλεσε, λοιπόν, τους Αποστόλους στο διοικητήριο και ζήτησε να τους ακούσει. Εκεί βρισκόταν και κάποιος Ιουδαίος μάγος, εγωπαθής κι έξυπνος ο Βαριησούς, που εκτός από την εβραϊκή θρησκεία γνώριζε και την αιγυπτιακή φιλοσοφία. Γι' αυτό τον λόγο οι Αιγύπτιοι τον είχαν ονομάσει και Ελύμα (Ουλεμά) δηλαδή σοφό. Όταν ο μάγος άκουσε το κήρυγμα του Βαρνάβα πρώτα κι ύστερα του Παύλου, παρέταξε αμέσως με στόμφο τα ψευδοεπιχειρήματά του και ζητούσε με σοφιστείες και φωνές να εμποδίσει τον ανθύπατο να πιστεύσει. «Ανθίστατο αυτοίς Ελύμας ο μάγος, ζητών διαστρέψαι τον ανθύπατον από της πίστεως». Μπροστά στη στάση αυτή του μάγου ο Παύλος άλλαξε τακτική. Γεμάτος από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος και με την καρδιά φλεγόμενη από ιερή αγανάκτηση τον κοίταξε στα μάτια και του βροντοφώναξε: «Γιέ του διαβόλου, που είσαι γεμάτος από κάθε δολιότητα και ραδιουργία, εχθρέ και πολέμιε, κάθε δικαιοσύνης, δεν θα πάψεις, λοιπόν, να διαστρέφεις με τα σοφίσματα και τις πονηρίες σου το θέλημα του Κυρίου; Και τώρα να επάνω σου ξέσπασε η οργή του Κυρίου. Συ που είσαι τυφλός κατά το μυαλό και κατά την ψυχή, θα μείνεις απ' αυτή τη στιγμή τυφλός και κατά το σώμα για κάμποσο καιρό. Ο Ελύμας από την ίδια στιγμή τυφλώθηκε και ζητούσε χειραγωγούς. Το θαύμα έκαμε τέτοια εντύπωση στον ανθύπατο, που αμέσως πίστεψε. «Ιδών ο ανθύπατος το γεγονός επίστευσε εκπλησσόμενος επί τη διδαχή του Κυρίου». Δέχτηκε την αλήθεια του Θεού με την καρδιά του κι έγινε ο πρωτοπόρος μα κι ο σημαιοφόρος όλων των επισήμων κι αξιωματούχων, οι οποίοι ύστερα από αυτόν θα δεχόντουσαν το Ευαγγέλιο και θα πίστευαν στον Χριστό. 

Από την Πάφο ο Βαρνάβας, σύμφωνα με το βιβλίο των Πράξεων, μαζί με τους δύο συνεργάτες του απέπλευσαν για την Πέργη της Παμφυλίας, την Αντιόχεια και το Ικόνιο της Πισιδίας, «την Λύστραν και Δέρβην και την περίχωρον της Λυκαονίας». Μετά από δύο συνεχή χρόνια, γεμάτα από δοκιμασίες και διωγμούς και κινδύνους, αλλά και πλούσια καρποφορία ολοκληρώθηκε η πρώτη αποστολική περιοδεία, την ηγεσία της οποίας φαίνεται πώς την είχε ο απόστολος Βαρνάβας. Ο απόστολος Παύλος ήταν «ο ηγούμενος του λόγου».

Με την επιστροφή των Αποστόλων στην Παλαιστίνη ήλθαν αντιμέτωποι με ένα σοβαρό ζήτημα. Μερικοί εξ Ιουδαίων χριστιανοί κατέβηκαν από την Ιουδαία στην Αντιόχεια κι άρχισαν να διδάσκουν, ότι οι Εθνικοί που έγιναν χριστιανοί, δεν είναι δυνατόν να σωθούν, αν προηγουμένως δεν δεχθούν την περιτομή. Το πρόβλημα ήταν πολύ μεγάλο κι εξαιρετικά λεπτό. Για την αυθεντική του λύση κλήθηκαν στα Ιεροσόλυμα το 51 μ.Χ. οι Απόστολοι σε Σύνοδο. Την Εκκλησία της Αντιόχειας αντιπροσώπευσε μια επιτροπή που αποτελέστηκε από τον Βαρνάβα, τον Παύλο, τον νεαρό Τίτο — αυτόν που ο Παύλος χειροτόνησε αργότερα επίσκοπο Κρήτης — και μερικούς άλλους. Στην πολυάριθμη σύσκεψη μίλησαν πολλοί. Μίλησε κι ο Βαρνάβας κι ο Πέτρος κι ο Παύλος και άλλοι. Στο τέλος μίλησε κι ο Ιάκωβος «ο αδελφόθεος». Η απόφαση της Συνόδου υπήρξε αυτή που ανεμένετο. Η δύναμη του Μωσαϊκού Νόμου έληξε με την εμφάνιση του Ευαγγελικού Νόμου. Για τη σωτηρία του χριστιανού δεν χρειάζονται οι τύποι που ζητά ο Μωσαϊκός Νόμος. Ένα μόνο χρειάζεται: Η πίστη. Η σταθερή και ζωντανή κι ακλόνητη πίστη.

Αμέσως μετά την Αποστολική Σύνοδο οι δύο Απόστολοι ετοιμάζονται για την δεύτερη ιεραποστολική τους περιοδεία. Μια μικρή διαφορά όμως, που αναφύηκε μεταξύ τους την τελευταία στιγμή, γύρω από το πρόσωπο του Μάρκου, τους έκαμε να διαφωνήσουν και να πάνε χωριστά. Ο απόστολος Βαρνάβας ήθελε στην περιοδεία που θα ανελάμβαναν, να παραλάβει μαζί του και τον Μάρκο, που ήταν ανεψιός του. Ο απόστολος Παύλος όμως πρόβαλε άρνηση στην πρόταση γιατί ο Μάρκος τους είχε εγκαταλείψει στην πρώτη περιοδεία κι έφυγε. Έτσι οι Απόστολοι χώρισαν. Μετά τον χωρισμό ο Παύλος με συνοδό τον Σίλα άρχισε τη δεύτερη ιεραποστολική περιοδεία, ενώ ο Βαρνάβας με τον Μάρκο ξαναγύρισαν στην Κύπρο.

Στην Κύπρο ο Βαρνάβας αφιέρωσε το υπόλοιπο της ζωής του. Μαζί με τον Μάρκο διέσχισε διδάσκον ξανά ολόκληρη τη νήσο. Μια παράδοση αναφέρει πώς ο ζηλωτής αυτός Απόστολος κήρυξε επίσης το Ευαγγέλιο στη Ρώμη, τα Μεδιόλανα και την Αλεξάνδρεια. Κατόπιν ξαναγύρισε στην Κύπρο, οργάνωσε την Εκκλησία της και στο τέλος την πότισε και με το αίμα του.

Μια βραδιά ενώ δίδασκε στη Σαλαμίνα, τον άρπαξαν οι Ιουδαίοι, τον έδεσαν χειροπόδαρα και τον πέταξαν σ' ένα υπόγειο. Όταν νύχτωσε, τον έσυραν έξω από την πόλη και τον λιθοβόλησαν. Για να μη μείνει ίχνος από το έγκλημα τους άναψαν μεγάλη φωτιά κι έρριψαν μέσα το λείψανο για να καεί. η πρόνοια του Θεού όμως δεν επέτρεψε το ανοσιούργημα. Η φωτιά σβήστηκε και το άγιο σκήνωμα έμεινε άθικτο. Οι χριστιανοί που παρακολουθούσαν από μακριά τα γενόμενα, μόλις έφυγαν οι φονιάδες, έτρεξαν, πήραν το άγιο σώμα, το έπλυναν με καθάριο νερό και το έθαψαν με δάκρυα στοργής και θαυμασμού στη Σαλαμίνα. Επάνω στα στήθη του έβαλαν ένα αντίγραφο του Ευαγγελίου του Ματθαίου, που είχε αντιγράψει ο ίδιος ο Βαρνάβας.

Πέρασαν χρόνια. Η φιλόστοργη γη της Σαλαμίνας κράτησε με αγάπη αξιοθαύμαστη στον κόρφο της τον ατίμητο θησαυρό της. Το λείψανο του πιο μεγάλου άγιου και ιδρυτού της, του αποστόλου Βαρνάβα. Το κράτησε κρυμμένο. Ένα μόνο δεν μπόρεσε να αποκρύψει. Τη θεϊκή δύναμη και χάρη που έβγαινε από τον τάφο του και θεράπευε όλων των ειδών τους αρρώστους. Δαιμονισμένοι, κουτσοί, τυφλοί, παράλυτοι κι άλλοι λογής - λογής άρρωστοι βρίσκανε σαν πλησιάζανε στο μέρος που ήταν ο τάφος τη θεραπεία τους. Γι' αυτό κι οι χριστιανοί κάλεσαν τον τόπο εκείνο με το όνομα: «Τόπος ιάσεως».

Ήρθε όμως ο καιρός το μυστικό να φανερωθεί. Μια νύχτα που ο Αρχιεπίσκοπος της νήσου Ανθέμιος, ύστερα από κατανυκτική προσευχή πήγε να πλαγιάσει, είδε ένα ζωντανό όραμα. Είδε τον απόστολο Βαρνάβα να στέκεται μπροστά του και να του λέγει δύο πράγματα: α) Να πάει προς τα δυτικά της Σαλαμίνας δύο περίπου μίλια μακριά από τα τείχη της και στη χαρουπιά που θα δει, να σταθεί και να σκάψει από κάτω της βαθιά και β) Αυτό που θα βρει (το λείψανο του και το χειρόγραφο Ευαγγέλιο του Ματθαίου) να τα πάει στον Αυτοκράτορα της Κων/πόλεως τον Ζήνωνα δώρο και θα πετύχει αυτό που ποθεί.

Ο Ανθέμιος ακολούθησε πιστά τις υποδείξεις του Αποστόλου. Μετά από θερμή και πάλι προσευχή στην οποία έλαβε μέρος όλο το ιερατείο της Κωνστάντιας και κόσμος πολύς, πήγαν κι έσκαψαν στο μέρος που είχε υποδείξει ο Απόστολος. Και πράγματι βρήκαν το λείψανο και το Ευαγγέλιο που ήταν στο στήθος του. Την ίδια χρονιά (488) πήγε στην Πόλη και πρόσφερε στον αυτοκράτορα Ζήνωνα το εύρημά του. Ο αυτοκράτορας ενθουσιάστηκε κι έσπευσε να επιβεβαιώσει με τοπική Σύνοδο το αυτοκέφαλο της Εκκλησίας της Κύπρου και να της χαρίσει και τρία αυτοκρατορικά προνόμια: α) Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου να φορεί κόκκινο μανδύα, β) να κρατεί βασιλικό σκήπτρο αντί ποιμαντική ράβδο και γ) να υπογράφει με κόκκινο μελάνι (κιννάβαρι), σαν τον Αυτοκράτορα.

Επιστρέφοντας στην Κύπρο ο Ανθέμιος έδωκε εντολή δίπλα στον τάφο του αποστόλου Βαρνάβα να κτιστεί ένας λαμπρός ναός προς τιμή του και γύρω από τον ναό κελλιά για μοναχούς. Έτσι, η μεγάλη αυτή καρδιά εξεδήλωσε την ευγνωμοσύνη της στον θείο Απόστολο, ο οποίος κι όταν ζούσε, μα κι όταν απέθανε δεν παρέλειψε να κάμει ό,τι μπορούσε για τη σωτηρία τους και για τη δόξα του Χριστού.

Ο «μέγας» απόστολος Βαρνάβας υπήρξε και μένει υπέροχο παράδειγμα αγάπης και ζήλου, πίστεως και φιλοπατρίας για τους πιστούς όλων των εποχών. Άνθρωπος με ζηλευτή ανιδιοτέλεια και σύνεση, με απλότητα και ταπείνωση, «ήμερος και επιεικής», όταν νόμιζε πώς χρειαζόταν η επιείκεια. Αλλά και ελεγκτής του κακού, «χρηστός σφόδρα και ευπρόσιτος», έδωκε την καρδιά του απ' την πρώτη στιγμή για τον Χριστό κι αγωνίστηκε με όλες του τις δυνάμεις για τη δόξα Του.

Ιεροσόλυμα, Αντιόχεια, Κύπρος, Μ. Ασία, Αίγυπτος, Ιταλία δοκίμασαν πλούσια την ευεργετική παρουσία του. Μεγαλοπρεπής σ' εμφάνιση κι επιβλητικός, αφοσιώθηκε στην υπηρεσία του Θεού κι αναδείχθηκε ένας ξεχωριστός Ιεραπόστολος, που τίποτε δεν κράτησε για τον εαυτό του. Για τούτο κι ο Κύριος Τον δόξασε, όταν ζούσε στη γη. Μ' απέραντη δόξα τον δοξάζει τώρα και στον ουρανό, σύμφωνα με την υπόσχεση που δίδει: «τους δοξάζοντας με δοξάσω».

Απολυτίκιο

Ήχος α'
Το μέγα κλέος της Κύπρου, της Οικουμένης τον κήρυκα, των Αντιοχέων τον πρώτον της χριστωνύμου κλήσεως αρχιτέκτονα, της Ρώμης τον κλεινόν εισηγητήν, και θείον των εθνών σαγηνευτήν, το της χάριτος δοχείον του Παρακλήτου Πνεύμα τος τον επώνυμον, Απόστολον τον μέγαν, τον του θείου Παύλου συνέκδημον, των εβδομήκοντα πρώτον, των δώδεκα ισοστάσιον πάντες συνελθόντες σεπτώς οι πιστοί, τον Βαρνάβαν άσμασι στέψωμεν, πρεσβεύει γαρ Κυρίω, ελεηθήναι τάς ψυχάς ημών.

Ο Υπουργός Άμυνας στην Μητρόπολη Κωνσταντίας

Την Παρασκευή 7 Ιουνίου 2013 επισκέφθηκε την Ιερά Μητρόπολη Κωνσταντίας και Αμμοχώστου ο Υπουργός Άμυνας κ. Φώτης Φωτίου.  

Σε συνάντησή του με τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Κωνσταντίας και Αμμοχώστου κ. Βασίλειο ενημερώθηκε για το πολύπλευρο φιλανθρωπικό έργο της Μητροπόλεως, που επιτελείται μέσω του Ιδρύματος Κοινωνικής Διακονίας. Ο Υπουργός  διαβεβαίωσε ότι θα παρέχεται κάθε δυνατή τεχνική βοήθεια και ανθρώπινο δυναμικό για την καλύτερη επιτέλεση του φιλανθρωπικού και κοινωνικού έργου της Μητροπόλεως και επίσης δεσμεύτηκε ότι τα περισσεύματα των φαγητών από τα στρατόπεδα θα διανέμονται σε εμπερίστατες οικογένειες.

Στη συνέχεια ζήτησε από τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Κωνσταντίας τη βοήθειά του για την καταπολέμηση της μάστιγας των ναρκωτικών στα στρατόπεδα της ελεύθερης Αμμοχώστου και εκείνος με τη σειρά του διαβεβαίωσε πως ο ίδιος προσωπικά μαζί με ολόκληρο το ιερατείο της Μητροπόλεως εργάζονται και θα συνεχίσουν να εργάζονται με ζήλο προς τούτο.

Υπενθυμίζουμε το έμπρακτο ενδιαφέρον που επιδεικνύει η Μητρόπολη για τα στρατευμένα παιδιά της, έχοντας εντεταλμένους συγκεκριμένους κληρικούς  στα στρατόπεδα της περιοχής, διανέμοντας κατά καιρούς στους στρατιώτες την Καινή Διαθήκη και τελώντας κατά τακτά διαστήματα τη Θεία Λειτουργία, αγιασμούς και δεήσεις στα στρατόπεδα.

Αμέσως μετά τελέστηκε τρισάγιο στο κοιμητήριο Παραλιμνίου από τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Κωνσταντίας στους τάφους των ηρώων Τάσου Ισαάκ, Σολωμού Σολωμού, Αντώνη Καφέτζιη, Βάσου Αγαθαγγέλου, Κωστάκη Σπάου και Γεωργίου Χριστοδούλου, παρουσία του εντίμου Υπουργού Άμυνας κ. Φωτίου.

Πηγή: Ιερά Μητρόπολη Κωνσταντίας