Η Ακολουθία των Παθών στο Μετόχι του Κύκκου

Με τη μοναξιά να πληγώνει τις φορτισμένες με δέος καρδιές του πιστού λαού μας, κάτω από τους απρόσμενους περιορισμούς, τους πρωτόγνωρους εγκλεισμούς και την απομόνωση στα «καταφύγια» και τα «ταμιεία» μας, ένεκα της εξάπλωσης της πανδημίας του κορωνοϊού, διερχόμαστε τις ημέρες τούτες της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος.

Στον «κεκλεισμένων των θυρών» Ιερό Ναό του Αγίου Προκοπίου, Μετόχιο της Ιεράς Μονής Κύκκου στη Λευκωσία, τελέστηκε, το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης, σε κλίμα ιερής συγκίνησης και βαθιάς κατάνυξης, η Ακολουθία των Αγίων Παθών του Κυρίου, χοροστατούντος του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρου.

Κατά τη διάρκεια της Ακολουθίας, η οποία, ειρήσθω  εν παρόδω, μετεδιδόταν  ραδιοτηλεοπτικά σε όλη την Κύπρο και σ’ ολόκληρη την οικουμένη, μέσω του δορυφορικού προγράμματος του ΡΙΚ. Ρίγη συγκίνησης συνείχαν τους όπου γης πιστούς κατά την ανάγνωση των Δώδεκα Ευαγγελίων, όπου, ως γνωστό, περιγράφονται τα δραματικά γεγονότα και η πορεία του Κυρίου προς τον Γολγοθά, μέχρι και την ταφή Του.

Παράλληλα, ανάμεσα στα ιερά Ευαγγέλια και τις μεγαλόπρεπες υμνωδίες και τα τροπάρια της ημέρας, τις οποίες απέδωσαν θαυμασιώτατα μερικά από τα μέλη του πολυμελούς Βυζαντινού Χορού της Μονής Κύκκου, υπό τη διεύθυνση του χοράρχη τους κ. Άριστου Θουκυδίδη και του κ. Ανδρέα Παπανδρέου, πραγματοποιήθηκε η αναπαράσταση του σταυρικού μαρτυρίου με τη λιτάνευση του Εσταυρωμένου και με το συγκλονιστικό αντίφωνο «Σήμερον κρεμάται επί ξύλου…» να δονούσε τους θόλους του Ναού, αλλά και τις καρδιές όλων μας.

Λουκάς Α. Παναγιώτου

Η αρχή της Μεγάλης Εβδομάδας στο Μετόχι του Κύκκου

Μέσα σε κατανυκτική ατμόσφαιρα τελέστηκε, το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων, 12 Απριλίου 2020, η Ακολουθία του Νυμφίου, στον ιερό ναό του Αγίου Προκοπίου, Μετόχι της Ιεράς Μονής Κύκκου.

Με την Ακολουθία αυτή σηματοδοτείται η έναρξη της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδος κατά  την οποία συνέβησαν τα μεγάλα εκείνα, απόρρητα και σωτήρια γεγονότα, όπως σημειώνει ο ιερός Χρυσόστομος, των Αγίων Παθών, της Σταυρώσεως και της εκ νεκρών Αναστάσεως του Κυρίου και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού.

Οι πενθοφορούντες πατέρες της Μονής και οι κληρικοί της Μητροπόλεως Κύκκου εξήλθαν εκ του ιερού Βήματος κρατώντας και περιφέροντας, εντός του ναού, την εικόνα με τον «εν άκρα ταπεινώσει» Νυμφίο Χριστό, ενώ οι κοσμούντες τα ιερά αναλόγια, μέλη του Βυζαντινού Χορού της Μονής, έψαλλαν το «Ιδού ο Νυμφίος έρχεται, εν τω μέσω της νυκτός…», υποδεχόμενοι τον Σωτήρα Χριστό.

Τις κατανυκτικές αυτές Ακολουθίες και την ευωδία του θυμιάματος στερείται, όμως, εφέτος, λόγω της λοιμώδους πανδημίας του κορωνοϊού, ο πιστός λαός μας, ο οποίος τις άγιες τούτες ημέρες κατέκλυζε τους ναούς με τα βιβλιαράκια της Μεγάλης εβδομάδας στο χέρι για να σιγοψάλλει, μαζί με τους ιεροψάλτες τους, προτρεπτικούς σε αγώνες για απόκτηση αρετών, ύμνους των ημερών.

Λουκάς Α. Παναγιώτου

«Το βλέμμα της ψυχής μας είναι στραμμένο προς εσάς»

Με άδεια καθίσματα και χωρίς τα πλήθη των πιστών εορτάστηκε, στον Ιερό Ναό του Αγίου Προκοπίου, Μετόχι της Ιεράς Βασιλικής και Σταυροπηγιακής Μονής του Κύκκου στη Λευκωσία, η Κυριακή των Βαΐων ή η Κυριακή της Ελιάς, όπως ονομάζεται στην Κύπρο.

Η εφετινή ανάμνηση τής, «προ εξ ημερών του Πάσχα», λαμπράς και ενδόξου πανηγύρεως της εις Ιερουσαλήμ εισόδου του Κυρίου ημών, στερήθηκε, λόγω των μέτρων για τη λοιμώδη νόσο του κορωνοϊού, αφ’ ενός μεν την παρουσία του πιστού λαού μας, αλλά και αφ’ ετέρου τα γραφικά παραδοσιακά έθιμα της Κυπριακής Λαογραφίας, που συνδέονται με τη λατρευτική σύναξη της μεγάλης αυτής Εορτής.

Το παρήγορο, βέβαια, είναι το γεγονός ότι ο λαός μας είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει σε απευθείας μετάδοση, από τους τηλεοπτικούς του δέκτες, τον Όρθρο, τη θεία Λειτουργία, αλλά και τον Παρακλητικό Κανόνα, καθώς και τις ειδικές Ευχές για την πανδημία του κορωνοϊού.

Κατά τη διάρκεια του Κοινωνικού, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρος κήρυξε τον θείο λόγο, όπου αναφέρθηκε στη θριαμβική είσοδο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα, στο πώς εξέλαβε ο όχλος των Εβραίων το γεγονός αυτό, πώς υποδεχόμαστε εμείς σήμερα τον Κύριο, αλλά και για το ποιά θα πρέπει να είναι η κατάλληλη προετοιμασία γι’ αυτή την υποδοχή.

«Η μοναδική προετοιμασία που θέλει ο Χριστός μας είναι η καθαρή καρδία», σημείωσε, για να προσθέσει στη συνέχεια ότι θα πρέπει «να κάνουμε εφέτος, προς τον Ερχόμενο προς το εκούσιο πάθος, μια υποδοχή καλύτερη, αξιότερη, πιο πνευματική».

Αναφέρθηκε ακολούθως και στο άνοιγμα, από σήμερα, της ωραίας πύλης της Μεγάλης Εβδομάδας, στη μυσταγωγία των Παθών, στις πρωτόγνωρες καταστάσεις που ζούμε φέτος «εξ αιτίας της φοβερής λοιμώδους νόσου του κορωνοϊού, που εξακολουθεί να παραμένει αδάμαστος και να σπέρνει παντού τον πανικό, εξ αιτίας του φόβου του θανάτου», αλλά και στην επιβαλλόμενη αποχή «από τις ιερές ακολουθίες της Μεγάλης Εβδομάδας και τη θεία Λειτουργία της λαμπροφόρου Αναστάσεως του Κυρίου και από αυτή τη Θεία Κοινωνία, το φάρμακο αυτό της αθανασίας».

«Τούτες τις νύκτες της Μεγάλης Εβδομάδας και της περίλαμπρης εορτής της Αναστάσεως, έχουμε το βλέμμα της ψυχής στραμμένο προς εσάς», υπογράμμισε ο Πανιερώτατος. «Ακούμε τον σιγηλό ρυθμό των αλαλήτων στεναγμών σας, που συμπορεύονται με τους αγωνιώδεις παλμούς της θεοφιλούς καρδιάς σας και συμμετέχουμε μαζί σας και πατρικά σας συμβουλεύομε να καλλιεργήσετε, μαζί με την  ελπίδα, και την υπομονή σας. Να υπακούετε και να εφαρμόζετε τα κυβερνητικά διατάγματα και να παραμένετε στα σπίτια σας, μέχρι που η απειλή του κορωνοϊού εξαλειφθεί τελείως».

«Γνωρίζουμε ότι είναι πολύ σκληρή η απόφαση να κλείσουν τους ναούς και να στερήσουν από τους πιστούς τη θεία Κοινωνία. Μόνο οι εχθροί του Χριστού και της Εκκλησίας του, οι αντίχριστοι και εκκλησιομάχοι χαίρονται και αγάλλονται για την τραγική αυτή ανεπιθύμητη κατάσταση. Οι ευσεβείς χριστιανοί θλίβονται και πονούν και αιμάσσει η καρδία τους».

«Η αποδοχή για το κλείσιμο των εκκλησιών μας», τόνισε, «δεν έγινε γιατί διστάζει η Εκκλησία να αναμετρηθεί με τον κόσμο και τις δυνάμεις του. Η αποδοχή για το κλείσιμο των εκκλησιών, δεν είναι γιατί η Ορθόδοξη Εκκλησία κάνει αβαρίες με υποχωρήσεις στη σκοπιμότητα, γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι η σκοπιμότητα ήταν η εγκόσμια αιτία της σταύρωσης του Χριστού. Η σκοπιμότητα είναι ουσιαστική αφαίμαξη της Εκκλησίας από την παρουσία του Αγίου Πνεύματος. Και χωρίς την παρουσία αυτή, που "όλον συγκροτεί τον θεσμόν της Εκκλησίας", Εκκλησία δεν υπάρχει».

Ο Κύκκου Νικηφόρος κάλεσε πατρικά τους πιστούς να μην αφήσουν το αίσθημα της μελαγχολίας και της απαισιοδοξίας να κυριαρχήσουν στην ψυχή τους. Να αντιμετωπίσουν τον εγκλεισμό στα σπίτια και στα διαμερίσματά τους, «τις σύγχρονες αυτές κατακόμβες», όπως τις χαρακτήρισε, ως μια «καλή παιδαγωγία» και ως μια πρόσκληση – πρόκληση για θερμότερη προσευχή, ούτως, ώστε «ο εφιάλτης του τρομερού και αόρατου σύγχρονου διώκτη των χριστιανών, του επάρατου και θανατηφόρου κορωνοϊού» να γίνει «το πυρ της καθάρσεως. Να φέρει  πρέπει συναίσθηση, να απαλύνει τις καρδιές, να κινήσει σε μετάνοια, να μας επαναφέρει στον Θεό».

«Μόνο έτσι, μόνο με τον τρόπο αυτό, όσοι κάμπτονται από τις δυσκολίες της ζωής, θα λαμβάνουν βοήθεια και ενίσχυση από τον εσταυρωμένο και αναστημένο Χριστό στους αγώνες και τις αγωνίες της ζωής. Μόνο έτσι, όσοι σταυρούς θλίψεων και δοκιμασιών στη ζωή τους φέρουν, θα πληροφορηθούν ότι τον σταυρό η ανάσταση διαδέχεται και τους ιερούς αγώνες οι νίκες και οι θρίαμβοι επιστέφουσι», πρόσθεσε.

Καταληκτικά, ο Πανιερώτατος αναφέρθηκε και στο εθνικό μας θέμα, υπογραμμίζοντας ότι  «μόνο με τον τρόπο αυτό και του λαού μας ο ιερός αγώνας εν ονόματι της δικαιοσύνης και της ελευθερίας, που διασαλπίζει το θείο Ευαγγέλιο, θα στεφθεί με επιτυχία και αν η μεγάλη εβδομάδα των εθνικών μας παθών επί πολύ παρατείνεται ακόμα, τελικά ο Αναστάς εκ νεκρών Κύριος θα δώσει την έκβαση, θα κυλήσει την πλάκα του τάφου και θα έλθει και στον τόπο μας η ανάσταση της δικαιοσύνης και της ελευθερίας».

Λουκάς Α. Παναγιώτου

Ο Άγιος Λάζαρος, ο ναός του στην Λάρνακα και οι περί αυτόν παραδόσεις

«Ουδεμία των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας»

Στους, «κρίμασι οις οίδε Κύριος», άδειους ναούς μας, λόγω των μέτρων που έχει επιβάλει η Πολιτεία για την προστασία των πολιτών από την πανδημία της λοιμικής νόσου του κορωνοϊού, η Αγία μας Εκκλησία, «εν τω καιρώ της νηστείας» της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και ειδικότερα την Ε΄ Κυριακή, τιμά και προβάλλει ένα από τα φωτεινότερα παραδείγματα ειλικρινούς μετανοίας, την μορφή της πανοσίας Μαρίας της Αιγυπτίας.

Στον περίλαμπρο Ιερό Ναό του Αγίου Προκοπίου, Μετόχιον της ιστορικής και σεβασμίου Ιεράς Μονής της Ελεούσας του Κύκκου στην Λευκωσία, από τον οποίο εκπέμπονται τηλεοπτικά, Παγκύπρια και Παγκόσμια, όλες οι λατρευτικές συνάξεις των ημερών, τον θείο λόγο κήρυξε ο Ομότιμος Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και Καθηγητής του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας κ. Νίκος Νικολαΐδης.

«Η μνήμη της οσίας Μαρίας, αν και συμπίπτει με την 1^η Απριλίου, ωστόσο αυτή μετατίθεται για την Ε΄ Κυριακή των Νηστειών», σημείωσε, στον μεστό θεολογικών νοημάτων και μηνυμάτων λόγο του ο κ. Νικολαΐδης, για να εξηγήσει ακολούθως ότι τούτο γίνεται, «για να διανοίγεται προς αποφυγή το κατάντημα της πτώσης του ανθρώπου στην αμαρτία, αλλά, ταυτόχρονα, και να διαδηλώνεται η αξία της μετάνοιας και το μέγεθος της αγάπης και του ελέους του Θεού προς τον αμαρτωλό, αλλά μετανοημένο άνθρωπο».

Στη συνέχεια ο Ελλογιμώτατος Καθηγητής παρουσίασε με μοναδικό τρόπο και με έκδηλη, σε αρκετά σημεία, την συγκίνησή του, την ιστορία του βίου της οσίας Μαρίας, όπως «μας τη διασώζει και την περιγράφει ο άγιος Σωφρόνιος, Πατριάρχης Ιεροσολύμων. Και διασυνδέεται η διήγηση αυτή με το πρόσωπο του οσίου Ζωσιμά, ενός εκ των ιερομοναστών της Μονής του Τιμίου Προδρόμου στην έρημο του Ιορδάνη».

 «Πολλά τα σωστικά μηνύματα, τα οποία διαδηλώνονται και διαλαλούνται μέσα από τον βίο της οσίας Μαρίας και τα οποία συνοψίζονται στο κεφάλαιο, το οποίο επιγράφεται “μετάνοια”», σημείωσε.

»Χαρακτηριστικά, επί του προκειμένου, θα διαμηνύσει για το θέμα αυτό ένας άλλος μέγας Ασκητής, ο όσιος Ισαάκ ο Σύρος: «Ει πάντες αμαρτωλοί εσμέν και ουδείς υπέρτερος των πειρασμών, άρα ουδεμία των αρετών υψηλοτέρα της μετανοίας».

»Και σε άλλη αναφορά του, ο ίδιος Όσιος θα διδάξει και θα πει: «Την θάλασσαν του βίου την οζομένην, ουδείς δύναται περάσαι άνευ του πλοίου της μετανοίας». Ωστόσο, το σωστικό πλοίο της μετάνοιας, όπως λέει ο Άγιος, για να το διαπλεύσει κάποιος, έχει ανάγκη από δύο κουπιά: Το ένα ακούει στο όνομα «προσευχή» και το άλλο στο όνομα «νηστεία», δηλαδή άσκηση και υπακοή στο θείο θέλημα», πρόσθεσε.

Ο κ. Νικολαΐδης επεσήμανε, τέλος, ότι «το κεφάλαιο της προσευχής και της νηστείας, όπως και το μέγεθος της μετανοίας, μεμεστωμένα και με πολλή ευκρίνεια και δεξιότητα διεξήλθε την περασμένη Κυριακή στη Θεία Λειτουργία και την τελευταία Παρασκευή στην Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου, ο Πανιερώτατος Μητροπολίτης και Πατέρας μας κ. Νικηφόρος».

»Με το πλοίο, λοιπόν, της μετανοίας και έχοντας κουπιά την προσευχή και την άσκηση, μπορούμε να διαπλεύσουμε το τρικυμιώδες της θαλάσσιας ζωής μας και να υπερβούμε όλους τους πειρασμούς και τις δυσκολίες», υπογράμμισε.

«Και ιδιαίτερα σήμερα, με την πανδημία του φόβου και της μόλυνσής μας από τον κορωνοϊό», τόνισε καταλήγοντας τον λόγο ο κ. Νικολαΐδης, «ευχόμαστε να δώσει ο Θεός, οι επιστήμονες να βρουν το κατάλληλο αντίδοτο. Ωστόσο καλούμαστε και εμείς με αυτά, προπάντων, τα όπλα, της μετάνοιας, της προσευχής και της νηστείας, να αγωνιστούμε και να είμαστε σίγουροι, ότι θα τα υπερβούμε, με το έλεος του φιλανθρώπου Θεού και θα τα υπερνικήσουμε».

Στο τέλος της θείας Λειτουργίας εψάλει, σε κλίμα κατανύξεως, ο ειδικός Παρακλητικός κανών για την δοκιμασία της λοιμικής ασθένειας του κορωνοϊού, ποίημα του Δρος Χαραλάμπη Μ. Μπούσια, Μεγάλου Υμνογράφου της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας και διαβάστηκαν ευχές δια την εκλύτρωση «της εκ του ιού της κορώνης απειλής».

Λουκάς Α. Παναγιώτου

«Προσευχή και νηστεία, τα πανίσχυρα όπλα της ζωής μας»

Μήνυμα ελπίδας και αισιοδοξίας προς τον δοκιμαζόμενο λαό και τους «εγκλείστους» πιστούς, εξαιτίας των μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας του κορωνοϊού, απηύθυνε, με το σημερινό κήρυγμά του, από τον Ιερό Ναό του Αγίου Προκοπίου, Μετόχι της Ιεράς Μονής Κύκκου, στη Λευκωσία, ο Μητροπολίτης Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρος.

Ο Πανιερώτατος εκφράζοντας την πατρική του ανησυχία για τις στιγμές φρίκης, δοκιμασίας και αγωνίας και για όλα όσα καθημερινά επισυμβαίνουν γύρω μας, τόσο στην Κύπρο, αλλά και σ’ ολόκληρη την ανθρωπότητα, εξέφρασε την ελπίδα για ένα αίσιο τέλος σε αυτή τη δοκιμασία και κάλεσε τον λαό να εντείνει τις προσευχές και τις δεήσεις του προς τον Κύριο, ώστε «να φανεί ίλεως και σύντομα να σβήσει τη φλόγα της φρικτής αυτής δοκιμασίας μας».

Παίρνοντας αφορμή από τη σημερινή Ευαγγελική περικοπή και την απάντηση του Κυρίου στην απορία των μαθητών Του, επεσήμανε ότι, «η προσευχή και η νηστεία είναι τα δύο πανίσχυρα όπλα στη ζωή μας», θέση και άποψη την οποία στήριξε ακολούθως, μέσα από τον Αγιογραφικό και Αγιοπατερικό λόγο της Εκκλησίας μας.

«Τούτες τις μέρες της Μεγάλης Σαρακοστής, κατά την περίοδο αυτή της νηστείας, της θερμής προσευχής και της έντονης μυστηριακής ζωής, ας χρησιμοποιήσουμε όλοι εντονότερα τα δύο αυτά πνευματικά όπλα, την προσευχή και τη νηστεία, για να αναδειχθούμε νικητές στον αγώνα κατά του διαβόλου και της αμαρτίας, αλλά και κατά των πειρασμών που μας πολιορκούν και των κινδύνων, των ποικίλων κινδύνων και δοκιμασιών που μας περιζώνουν. Και αυτή τη φορά οι κίνδυνοι και οι δοκιμασίες δεν είναι μόνο εθνικοί, αφορούν την ανθρωπότητα ολόκληρη, είναι παγκόσμιοι», ανέφερε.

Ο Κύκκου Νικηφόρος απάντησε ακολούθως στο ερώτημα γιατί ο Θεός να επιτρέψει αυτή την τόσο επικίνδυνη, οδυνηρή και θανατηφόρα δοκιμασία.

«Ο Θεός δεν είναι βέβαια κακός. Ο Θεός είναι αγάπη, είναι η αυτοαγάπη και δεν θέλει σίγουρα το κακό μας, δεν θέλει να μας βλέπει να υποφέρουμε. Με τις ασθένειες, όμως και τις άλλες δοκιμασίες θέλει να μας βοηθήσει να ανανήψουμε, να ξυπνήσουμε από τον ηθικό και πνευματικό λήθαργο μας και να αγωνιστούμε για να επιτύχουμε κάτι καλύτερο, κάτι ανώτερο, κάτι πνευματικότερο, για τη δική μας ψυχική ωφέλεια και αιώνια σωτηρία», τόνισε.

«Γνωρίζω ότι οι ώρες που περνούμε είναι δύσκολες και η δοκιμασία όλων μας πολύ σκληρή», ανέφερε στη συνέχεια του λόγου του ο Πανιερώτατος, για να σημειώσει ότι «η Εκκλησία μας πιστεύει ότι υπερτάτη αξία του κόσμου είναι ο άνθρωπος και ότι η ελευθερία του αποτελεί κορυφή και στεφάνωμα του βίου του, γι’ αυτό και η στέρηση της ελευθερίας μας με τον εξ ανάγκης εγκλεισμό όλων στα σπίτια και στα διαμερίσματά μας, είναι μία οδυνηρή δοκιμασία. Δοκιμάζονται οι αντοχές όλων μας. Πρέπει όμως να αντέξουμε, πρέπει να πειθαρχήσουμε όλοι στις οδηγίες και στα διατάγματα της κυβερνήσεώς μας, γιατί μόνο έτσι θα σπάσουμε την αλυσίδα διασποράς του επάρατου αυτού κορωνοϊού».

Λόγους παρηγοριάς μετέφερε και προς τους νέους μας, αλλά και προς όλους όσους «η στέρηση της θείας Κοινωνίας, της ουράνιας αυτής θεϊκής τροφής, του αντίδοτου αυτού του θανάτου, δημιουργεί συνειδησιακό πρόβλημα».

«Οφείλω να σας επισημάνω, για να ηρεμίσω τις ψυχές σας και να γαληνεύσω τις συνειδήσεις σας, ότι η αναγκαστική χωρίς τη δική σας θέληση στέρηση της θείας Κοινωνίας δεν αποτελεί αμάρτημα. Αμαρτία είναι όταν ο άνθρωπος απέχει εκούσια από τη θεία Κοινωνία. Όταν, δηλαδή, ενώ είναι ελεύθερος να ανταποκριθεί στο κάλεσμα του ιερέως να προσέλθει «μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης», για να κοινωνήσει Σώμα και Αίμα Κυρίου «εις άφεσιν αμαρτιών και ζωήν την αιώνιον», δεν ανταποκρίνεται και δεν προσέρχεται».

Κατακλείοντας τον μεστό θεολογικό του λόγο, ο Κύκκου Νικηφόρος, κάλεσε όλους να επιδείξουν υπομονή και καρτερία και αγόγγυστα να υπομείνουν τη δοκιμασία.

«Ο Θεός που παραχωρεί τις θλίψεις και τις δοκιμασίες δεν θα μας αφήσει να πειρασθούμε παραπάνω από τις δυνάμεις μας, αλλά μαζί με τον πειρασμό θα μας δώσει και τη  δύναμη, ώστε να μπορούμε να τον υποφέρουμε. Ναι, αδελφοί μου. Πέραν από τις θλίψεις και τις δοκιμασίες, πέραν από τον Σταυρό υπάρχει η Ανάσταση και αν προς ώρας πειρασθούμε, ο Κύριος του οποίου την ένδοξον εκ νεκρών ζωηφόρον Ανάστασή Του σε λίγες μέρες θα γιορτάσουμε θα δώσει την έκβαση», επεσήμανε χαρακτηριστικά.

Λουκάς Α. Παναγιώτου

“Ατενίζοντας τον Σταυρό πορευόμαστε στον δρόμο της Αναστάσεως”

Παρά τις απρόοπτες αλλαγές που επέφερε η πρωτόγνωρη πανδημία του Kορωνοϊού, η Εκκλησία μας τίμησε και πρόβαλε σήμερα, τρίτη Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, τον Τίμιο Σταυρό, το μέγιστο αυτό σύμβολο της χριστιανικής πίστεςω μας.

Στον Ιερό Ναό Αγίου Προκοπίου, Μετόχι της Ιεράς Μονής Κύκκου, στη Λευκωσία, στην παρουσία ελάχιστων πιστών, λόγω των ειδικών μέρων για τον Κορωνοϊό, εορτάστηκε, με τη δέουσα λαμπρότητα, η Κυριακής της Σταυροπροσκυνήσεως.

Αξίζει να σημειωθεί ότιη εν λόγω εκκλησία είναι ναός αναφοράς για την Κύπρο, μιας και από εδώ, μέσω της τηλεοπτικής μετάδοσης, διακονούνται οι ανάγκες των χιλιάδων πιστών που στερούνται τις μέρες αυτές τις Ιερές Ακολουθίες. Η μετάδοσηαυτή, που αποτελεί άλλη μια προσφορά της Ιεράς Μονής Κύκκου, είναι μάλιστα Παγκύπρια, αλλά και Παγκόσμια μέσω του δορυφορικού σήματος που προσφέρει, σε όλη την οικουμένη, το ΡΙΚ.

Ιερουργούντες ήταν ο Αρχιμανδρίτης Ιερώνυμος Πυλιώτης και οι Διάκονοι Ιάκωβος Αλαγιούπ και Θεοχάρης Διάκος, ενώ στα ιερά αναλόγια έψαλλαν οι Ιεροψάλτες του Ναού Άριστος Θουκυδίδης και Νίκος Παναγιώτου.

Προ της Θείας Μεταλήψεως, σεπτή ευλογία του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου Κύκκου και Τηλλυρίας κ. Νικηφόρου, τη διακονία του θείου λόγου ανέλαβε ο Ελλογιμώτατος, τέως Κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ και Πρόεδρος του Τμήματος Θεολογίας του Πανεπιστημίου Λευκωσίας, Καθηγητής Χρήστος Κ. Οικονόμου, ο οποίος αναφέρθηκε στον κίνδυνο της πανδημίας του Κορωνοϊού, αλλά και στον Σταυρό και στην πορεία μας στον δρόμο της Αναστάσεως.

«Εν μέσω μιας παγκόσμιας τραγωδίας, μπροστά σε μια κατάσταση θανάτου, μπροστά στην φάση της απόγνωσης του ανθρώπου, υψώνεται ο λόγος της Εκκλησίας. Λόγος χαρμολύπης, λόγος αισιοδοξίας, λόγος υπομονής», τόνισε.

«Σήμερα, Γ΄ Κυριακή των Νηστειών, η Εκκλησία προβάλλει ένα ισχυρό όπλο στον παγκόσμιο άνθρωπο, τον Σταυρό του Χριστού, το σύμβολο του πάθους, το σύμβολο του πόνου, της θλίψης, της αγωνίας, του άγχους και καλεί τον κάθε άνθρωπο μπροστά στη στιγμή της απελπισίας του να υψώσει, να προσέλθει στα πόδια του εσταυρωμένου Χριστού για να δει ότι όπως ο άνθρωπος, ο κάθε ένας, παγκόσμια σήμερα πάσχει, πρώτος έπαθε και μάλιστα μέχρι θανάτου, «θανάτου δε σταυρού», ο ίδιος ο ιδρυτής της Εκκλησίας μας. Έτσι, λοιπόν, επειδή γνωρίζει από πόνο απλώνει τα χέρια Του, τα εσταυρωμένα, στον κάθε άνθρωπο και τον προσκαλεί από Ανατολή και Δύση, τους εγγύς και τους μακράν, να πλησιάσουν και να πάρουν δύναμη απ’ αυτή την παντοδυναμία που εκφράζει ο Υιός και Λόγος του Θεού, έστω και ανεβαίνοντας εις τον Σταυρό».

Ο κ. Οικονόμου υποστήριξε στη συνέχεια, ότι «αυτή η παγκόσμια τραγωδία δεν αφήνει ασυγκίνητη την Εκκλησία. Δεν αφήνει ασυγκίνητη την Παναγία. Δεν αφήνει ασυγκίνητους τους Αγίους. Οι πάντες συμπάσχουν και συμπορεύονται σ’ αυτό τον πόνο. Γι’ αυτό ελπίδα και στήριγμά μας είναι όλο αυτό το νέφος των μαρτύρων, το πλήθος των αγίων, η ίδια η Παναγία Μητέρα μας, η Ελεούσα του Κύκκου, η οποία ελεεί και σπλαχνίζεται τον κάθε άνθρωπο, ο οποίος προσέρχεται με πίστη και ελπίδα στα αχναρόποδα του εσταυρωμένου Υιού της, του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού».

«Η ανθρώπινη δύναμη φάνηκε ότι είναι ισχνή, είναι περιορισμένη, είναι ατελής μπροστά σ’ αυτή την πανσθενεία, η οποία παρουσιάστηκε εκ του μηδενός, σε μια στιγμή που ο άνθρωπος ανύποπτα πορεύεται την πορεία της ζωής του με την τραγικότητα, αλλά και με την χαρά, με την απαισιοδοξία, αλλά και την ελπίδα. Παρουσιάζεται, λοιπόν, αυτή η τραγωδία, η πανδημία, η οποία δημιούργησε τρόμο, φόβο και απελπισία στον κάθε άνθρωπο. Εκεί που ο καθένας βρισκόμαστε κλεισμένοι στο σπίτι μας θα πρέπει να στρέφουμε την προσοχή μας στους Αγίους, στην Παναγία και προπάντων στον Σταυρό του Χριστού, ο οποίος αναρτημένος από τους κρουνούς που πηγάζουν από το πλευρό και από την καρδιά Του να γευόμαστε την Θεία Κοινωνία ως φάρμακο αθανασίας και αιωνιότητος».

«Όμως δεν μένουμε εις τον Σταυρό», υπογράμμισε ο κ. Οικονόμου. «Ο Χριστός προχώρησε στην ταφή, αλλά και εις την Ανάσταση. Με αυτό τον τρόπο θέλει να μας δώσει ελπίδα και αισιοδοξία ότι την λύπη, την φρίκη, τον θάνατο διαδέχεται η ελπίδα της Αναστάσεως και όπως ενθαπτόμεθα, όπως σταυρωνόμαστε, όπως έχουμε αυτή την τραγική πορεία των ημερών προς τον θάνατο, προς τον Σταυρό, προς το Πάθος, αισιοδοξούμε και ελπίζουμε στην βεβαιότητα της Αναστάσεως, διότι είναι μία εμπειρία ζωντανή στην καθημερινότητα της Εκκλησίας.

«Η Ανάσταση είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός που έλαβαν εμπειρία οι μαθητές και χιλιάδες ανθρώπων, ακόμη και οι φρουροί του τάφου. Για να φθάσουμε στον απόστολο Παύλο που τονίζει ότι τα πάντα μπροστά στην Ανάσταση του Χριστού παίρνουν νέο φως. Όλα φωτίζονται, «ουρανός τε και γη και τα καταχθόνια» και με την γεύση και την εμπειρία αυτής της Αναστάσεως ο άνθρωπος ξεπερνά την φθορά, την ασθένεια, τον θάνατο και γεύεται την Βασιλεία των Ουρανών, την αιωνιότητα του Παραδείσου, απ’ όπου ο ίδιος με δική του επιλογή την εξέπεσε, αλλά ο Χριστός δια του Σταυρού και της Αναστάσεώς Του τον επανέφερε ανακαινισμένο, αναγεννημένο. «Ει δε Χριστός ουκ εγήγερται», λέει ο απόστολος Παύλος, «ματαία ηπίστις ημών, μάταιο και το κήρυγμα ημών», άρα, λοιπόν, τα πάντα θα φωτιστούν σε λίγες μέρες από το φως της Αναστάσεως».

«Θα περάσει η πανδημία, θα φθάσει στο τέλος της. Είναι μια πτώση, είναι μια δοκιμασία, είναι μια τραγικότητα, μια ευκαιρία για ενδοσκόπηση με την κοινωνία, με την πνευματική διάσταση του ανθρώπου», πρόσθεσε.

«Το μήνυμα της Αναστάσεως είναι αυτό το οποίο απευθύνεται στον κάθε άνθρωπο απ’ αυτό εδώ το βήμα της Εκκλησίας και ότι η Ανάστασης είναι η ελπίδα μας. Εφ’ όσον ο Χριστός αναστήθηκε «θάνατον πατήσας, έδωκεν ημίν ζωήν την αιώνιον».

Κατακλείοντας τον λόγο του ο κ. Οικονόμου επεσήμανε ότι «η ελπίδα και η αισιοδοξία θα πρέπει να κυριαρχούν στη ζωή μας, στην ύπαρξή μας και όχι ο θάνατος και η απειλή του θανάτου, που δεν έχουν τη δύναμη να μας κρατήσουν για πάντα αιχμάλωτους. Η Ανάστασης είναι και η προσδοκία μας, γι’ αυτό τον λόγο η Εκκλησία μας υψώνει τον Σταυρό, ώστε όλοι ατενίζοντας Τον να πορευόμαστε στον δρόμο της Αναστάσεως, στον δρόμο της σωτηρίας, της ελπίδας και της αιωνιότητος».

Προ του τέλους της θείας Λειτουργίας εψάλλη Ιερά Παράκληση προς την Ελεούσα Κυρά του Κύκκου, έγινε δέηση και διαβάστηκε ειδική Ευχή δια την εκ του κορωνοϊού δοκιμασίαν, ποίημα του Δρος Χαραλάμπη Μ. Μπούσια, Μεγάλου Υμνογράφου της των Αλεξανδρέων Εκκλησίας.

Λουκάς Α. Παναγιώτου