Κυριακή 20 Απριλίου 2014

«Αναστάσεως ημέρα» στην Μητρόπολη Κωνσταντίας

Με πάσα λαμπρότητα και μεγαλοπρέπεια εορτάστηκε στην Ιερά Μητρόπολη Κωνσταντίας «Αύτη η κλιτή και αγία ημέρα, η μία των Σαββάτων». Πλήθη πιστών κάθε ηλικίας, συνέρρευσαν στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Παραλίμνι για να παρακολουθήσουν την Ακολουθία της Αναστάσεως και να ψάλλουν το «Χριστός Ανέστη», τον παιάνα της νίκης της ζωής κατά του θανάτου και της αμαρτίας.
Προεξάρχων της λαμπράς πανηγύρεως ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας κ. Βασίλειος, ο οποίος μετέδωσε το Άγιο Φως και προέστη, στη συνέχεια, της τελετής της Αναστάσεως στον προαύλιο χώρο του Μητροπολιτικού Ναού, παρουσία των Αρχών της περιοχής και του Χριστεπωνύμου πληρώματος, οι οποίοι είχαν κατα­κλύσει τον προαύλιο χώρο του Αγίου Γεωργίου κρατώντας αναμμένες λαμπάδες με το Αναστάσιμο Φως.
Ο Πανιερώτατος ανέγνωσε το Ιερό Ευαγγέλιο και κάτω από τους ήχους των χαρμόσυνων κωδωνοκρουσιών, ανήγγειλε σε όλους το «Χριστός Ανέστη», με την καθιερωμένη τάξη, ευχόμενος η Αναστάσιμος χαρά να πλημμυρίζει την καρδιά όλων των ανθρώπων με αγάπη και ελπίδα. Στη συνέχεια τέλεσε την πανηγυρική Θεία Λειτουργία της Αναστάσεως.
Το πρωί της Κυριακής του Πάσχα και εν μέσω του λαμπριάτικου κλίματος της Εορτής των Εορτών και της Πανήγυρης των Πανηγύρεων, τελέσθηκε ο Εσπερινός της Αγάπης.
Σύμφωνα με την Τυπική Διάταξη της ημέρας, ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας, ενδύεται άπασαν την Αρχιερατική του στολή στο Μεγάλο Συνοδικό της Μητροπόλεως, ενώ αναγιγνώσκεται η Αναστάσιμη Ακολουθία της Θ΄ Ώρας, στην οποία μετέχουν οι ιερείς και οι διάκονοι. 
Αμέσως μετά την απόλυση της Θ΄ Ώρας, ο Πανιερώτατος, συνοδευόμενος από τους επισήμους, τον κλήρο και τον λαό, προσέρχεται εν πομπή στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Γεωργίου, όπου τελείται η ακολουθία του Πανηγυρικού Εσπερινού της Αγάπης.
Κατά τη διάρκεια της Εσπερινής Ακολουθίας ο Κωνσταντίας Βασίλειος και κληρικοί της Μητροπόλεως ανέγνωσαν το κατά Ιωάννη Ευαγγέλιο σε 10 γλώσσες, ανάμεσα σε αυτές την Ελληνική, την Λατινική, την Σουαχίλι, την Γαλλική, την Αραβική, την Ομηρική, την Αγγλική, την Ρουμανική, την Γερμανική και την Σλαβική.
Λίγο πριν το τέλος του Εσπερινού της Αγάπης ο Πανιερώτατος συνοδευόμενος από τον κλήρο και το λαό εξήλθαν του ναού και αφού περιήλθαν εν πομπή τους κεντρικούς δρόμους της πόλεως του Παραλιμνίου κατέληξαν στο Μέγα Συνοδικό της Μητροπόλεως, όπου έγινε η απόλυση και διένειμε σε όλους τα πατροπαράδοτα κόκκινα αυγά, ευχόμενος το «Χριστός Ανέστη».
Λουκάς Α. Παναγιώτου

Πασχαλινή Εγκύκλιος Αρχιεπισκόπου Κύπρου

† ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ
ἐλέῳ Θεοῦ, Ἀρχιεπίσκοπος
Νέας Ἰουστινιανῆς καί πάσης Κύπρου,
Παντί τῷ Χριστεπωνύμῳ Πληρώματι
τῆς Ἁγιωτάτης Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου,
Χάριν, εἰρήνην καί εὐλογίαν παρά τοῦ ἐνδόξως ἐκ νεκρῶν
Ἀναστάντος Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Ἡ νικητήρια ἰαχὴ «Χριστὸς Ἀνέστη» διαλύει σήμερα τὴ θλίψη τῆς Μεγάλης Παρασκευῆς καὶ τὴ σιγὴ τοῦ Μεγάλου Σαββάτου. Χθὲς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ φαινόταν «ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος» (Ψαλμ. 87,4). «Πιλάτῳ παρίστατο, ξύλῳ κατεκρίνετο, τάφῳ κατεκλείετο». Ἡ ἀθυμία γιὰ τὴ διαπραχθεῖσα μιαιφονία κατεῖχε ὁλόκληρη τὴν Ἱερουσαλήμ, ἀφοῦ ἀκόμα καὶ πολλοὶ ἀπὸ τοὺς σταυρωτὲς «τύπτοντες ἑαυτῶν τὰ στήθη ὑπέστρεφον» (Λουκ. 23,48) ἀπὸ τὸν Γολγοθᾶ.
Καὶ ὅμως! Τὸ καταθλιπτικὸ σκηνικὸ ἄλλαξε ἄρδην. Ὁ Κύριος «ἀναπεσὼν, ἐκοιμήθη ὡς λέων» (Γεν.49,9) καὶ ἀνέστη τριήμερος, φέρων ἀντὶ ἀκανθίνου στεφάνου τὸ διάδημα τῆς νίκης κατὰ τοῦ θανάτου. Τὸ πένθος ἐστράφη εἰς εὐφροσύνην, ὁ κοπετὸς εἰς χαράν. Ὁ κλαυθμὸς τῆς ἑσπέρας, τὸ πρωὶ μετετράπη εἰς ἀγαλλίασιν (πρβλ Ψάλμ.29, 6).  Καὶ ὡς ἠχὼ ἀναμεταδιδομένη διὰ τῶν αἰώνων, φτάνει μέχρις ἡμῶν ἡ χαροποιὸς διαβεβαίωση τῶν Ἀποστόλων ὅτι «ἠγέρθη ὁ Κύριος ὄντως» (Λουκ. 24, 34).
«Χαρᾶς τὰ πάντα πεπλήρωται, τῆς Ἀναστάσεως τὴν πεῖραν εἰληφότα», ψάλλει διαρκῶς ἡ Ἐκκλησία. Εἶναι ἡ πεπληρωμένη χαρὰ ποὺ συνεχῶς ἀνατροφοδοτεῖται ἀπὸ τὴ σχέση μας μὲ τὸν Χριστὸ καὶ τὴν ὁποίαν «οὐδεὶς αἴρει ἀφ’ ἡμῶν» (πρβλ. Ἰω.16,22).
Στὰ πολλὰ καὶ ποικίλα προβλήματα τῆς ζωῆς, βιοποριστικά, κοινωνικά, ἐθνικά, ὑπαρξιακά, ἡ Ἐκκλησία ἀντιπαρατάσσει τὸ γεγονὸς τῆς Ἀναστάσεως, τὴ νίκη ἐπὶ τοῦ θανάτου, μὲ τὴν ὁποία αἴρεται κάθε ἀδιέξοδο. Ἀφοῦ   «ὁ θάνατος τεθανάτωται» καὶ ἀφοῦ «Χριστὸς ἐγερθείς ἐκ νεκρῶν, ἀπαρχὴ τῶν κεκοιμημένων ἐγένετο» (Α΄ Κορ.15,20) τὸ μεῖζον πρόβλημα τοῦ ἀνθρώπου ἔχει λυθεῖ. Δὲν δικαιολογούμαστε νὰ βασανιζόμαστε ἀπὸ ἐλάσσονα προβλήματα.
Εἶναι ἀδύνατον, βέβαια, μὲ ἐγκόσμια κριτήρια νὰ συμμετάσχει, ἢ ἔστω νὰ κατανοήσει κάποιος, μέσα σὲ συνθῆκες ἀνέχειας καὶ ἀνεργίας, ἐθνικῶν κινδύνων καὶ ἐπαπειλούμενων συρράξεων, τὴ χαρὰ τῆς Ἀναστάσεως καὶ τὸν ἑορτασμὸ τοῦ Πάσχα. Ἀδυνατεῖ νὰ συλλάβει τὴν ἔννοια τοῦ λόγου ποὺ πολλὲς φορὲς ἐπαναλάβαμε ἀπόψε: «Ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ, χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ». Σταυρὸς καὶ χαρὰ φαίνονται ἔννοιες ἀντίθετες. Ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ, ὅμως, ἔχει τὴν ἀκράδαντη πεποίθηση ὅτι ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δίνει τὴν ἐλπίδα καὶ τὴν τελικὴ βεβαιότητα ὅτι ὅσο καὶ ἂν ταλαιπωρηθοῦμε, ὅσο καὶ ἂν πονέσουμε, στὸ τέλος θὰ κατισχύσει ὁ Θεός, ὁ Κύριος καὶ τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου. Ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ συνιστᾷ τὴν ἀποκατάσταση τῆς ἠθικῆς τάξεως στὸν κόσμο, τὴν κατίσχυση τῆς ἀλήθειας ἐπὶ τοῦ ψεύδους, τὴ νίκη τοῦ φωτὸς κατὰ τοῦ σκότους.
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Γιὰ τεσσαρακοστὴ χρονιὰ γιορτάζουμε τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ κάτω ἀπὸ συνθῆκες κατοχῆς καὶ ἀβεβαιότητας γιὰ τὸ ἐθνικό μας μέλλον, μὲ αὐξημένα, μάλιστα, προβλήματα λόγῳ καὶ τῆς οἰκονομικῆς κρίσης ποὺ μαστίζει φέτος τὴν πατρίδα μας.
Πολλοὶ πατέρες καὶ ἀδελφοί μας ἔχουν κοιμηθεῖ μὲ τὸ ὅραμα τῆς ἀπελευθέρωσης καὶ τῆς ἐπιστροφῆς στὰ κατεχόμενα ἐδάφη μας. Ἄλλοι ἔχουν ἀποκάμει, καὶ ὅπως ὁ ἀρχαῖος Ἰσραήλ, κατὰ τὴ δική του σαραντάχρονη ταλαιπωρία στὴν ἔρημο, προέκρινε «τὴν αἰγύπτιον τροφήν», τῆς ἐλευθερίας, ἔτσι καὶ αὐτοὶ προκρίνουν τὴν πρόσκαιρη ἁπλὴ ἐπιβίωση ἀπὸ τὸν ἀγώνα γιὰ ἀπελευθέρωση καὶ ἀπὸ τὴν ἐμμονὴ στὶς διεθνῶς παραδεδεγμένες ἀρχὲς καὶ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα.
Τότε, ἀμέσως μετὰ τὴν Τουρκικὴ εἰσβολή, μέσα σὲ πιὸ σκληρὲς δοκιμασίες καὶ σὲ συνθῆκες πλήρους ἀνέχειας, ἡ ψυχὴ  παρέμενε ὄρθια. Σήμερα, μὲ πολὺ πιὸ βελτιωμένες συνθῆκες, ἡ ψυχὴ κάμπτεται, συμβιβάζεται, ἐξαντλεῖται. Ἐκποιεῖ ἀντὶ πινακίου φακῆς πατρογονικὲς περιουσίες, ἑλληνικὲς ἀπὸ τὴν ἀρχὴ τῆς Ἱστορίας μας, καὶ γίνεται συνεργὸς στὰ ἄνομα σχέδια τοῦ κατακτητῆ. Ἀποφεύγει ὄχι μόνον τὸν ἀγώνα, ἀλλὰ καὶ τὴν ἀναφορὰ στὴν ἀπελευθέρωση τῆς πατρίδας. Ἀνέχεται τὴν παραχάραξη τῆς Ἱστορίας μας καὶ τὴν ὑπόσκαψη τῶν βασικῶν παραμέτρων τῆς αὐτοσυνειδησίας μας, συντελώντας, ἔτσι, στὴν ἀποδόμηση τοῦ ἐθνικοῦ φρονήματος. Φαίνεται νὰ ἔχουν στερέψει οἱ πηγὲς τῆς πίστης στὸν Θεό, τὰ ἀποθέματα τῆς ἐλπίδας νὰ ἔχουν ἀναλωθεῖ, ἡ φωνὴ τῶν προγόνων νὰ μὴν ἀκούεται, οἱ αἰώνιες καὶ ἀκατάλυτες ἑλληνικὲς ἀξίες νὰ ἔχουν ἀνεπανόρθωτα πληγεῖ.
Πῶς θὰ μπορέσουμε, ὅμως, μὲ ἀνύπαρκτη τὴν ἀγωνιστικὴ διάθεση καὶ τὶς διαχρονικὲς ἑλληνικὲς καὶ χριστιανικές μας ἀξίες σὲ ὕφεση, νὰ ἀγωνιστοῦμε γιὰ ματαίωση τῶν τουρκικῶν στόχων, ποὺ δὲν εἶναι ἄλλοι παρὰ ἡ κατάληψη καὶ  τουρκοποίηση ὁλόκληρης τῆς Κύπρου; Ποιά θωράκιση παρέχουμε στὸν συνομιλητὴ καὶ ποιάν ἀσπίδα προστασίας στὴν Κυβέρνησή μας, γιὰ νὰ ἐπιμείνουν στὴν ἐξεύρεση μιᾶς λύσης ποὺ νὰ ἐγγυᾶται τὴν ἐπιστροφὴ στὶς πατρογονικές μας ἑστίες καὶ τὴν ἐθνικὴ ἐπιβίωσή μας στὴν πατρῴα γῆ;
Καλοῦμε πατρικὰ ὅλους, ἀνεξάρτητα ἀπὸ ἰδεολογικὴ ἢ κομματικὴ τοποθέτηση, ὅποιες καὶ ἂν ἦταν οἱ ἀπόψεις ὡς πρὸς τὴ διακήρυξη γιὰ τὴν ἔναρξη τῶν συνομιλιῶν, καὶ ὅποιες καὶ ἂν εἶναι οἱ ἐπιφυλάξεις τους ὡς πρὸς τὴν ἑρμηνεία ἐπίμαχων διατάξεων, νὰ ὁμονοήσουν καὶ ὡς ἕνας ἄνθρωπος νὰ ἀγωνιστοῦμε νὰ ἀποτρέψουμε ὅσα κακὰ διαισθανόμαστε ὅτι πιθανὸν νὰ προκύψουν ἀπὸ τὴ διακήρυξη καὶ ὅσα ἄλλα ἡ βουλιμία τοῦ κατακτητῆ θὰ προβάλει ὡς νέες διεκδικήσεις.
Ἔχουμε, ὡς Ἐκκλησία, ἐπίγνωση τῆς κρισιμότητας τῆς κατάστασης. Δὲν διαφεύγει τῆς προσοχῆς μας ὅτι μιά τυχὸν διφορούμενη ἑρμηνεία στὸ κείμενο τῆς τελικῆς λύσης θὰ ὁδηγήσει τελικὰ στὴν κατάλυση τοῦ Κράτους μας καὶ στὴν ὁμηρία μας στὰ χέρια τῆς Τουρκίας. Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν θὰ πρέπει νὰ ὑπάρχει ἡ παραμικρὴ ἀμφιβολία ὅτι ἡ Ἐκκλησία πρώτη θὰ ἀπορρίψει τέτοιο σχέδιο λύσης καὶ ὅτι θὰ καλέσει καὶ τὸν λαὸ νὰ πράξει τὸ ἴδιο. Ἔχουμε τὴν πεποίθηση ὅτι καὶ ἡ Κυβέρνηση τῆς Δημοκρατίας συμμερίζεται τὶς ἀπόψεις καὶ τὶς ἀνησυχίες μας καὶ δὲν θὰ ἀφήσει νὰ φτάσουμε σὲ τέτοιο δίλημμα. 
Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
Ὅση κι ἂν εἶναι ἡ ἀθυμία τῶν καιρῶν καὶ ὅσο κι ἂν οἱ κίνδυνοι ποὺ ἀπειλοῦν τὴν πατρίδα μας εἶναι ἐξαιρετικὰ μεγάλοι, καλούμαστε σήμερα ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία νὰ «προσέλθωμεν λαμπαδηφόροι τῷ προϊόντι Χριστῷ ἐκ τοῦ μνήματος» καὶ νὰ «συνεορτάσωμεν ταῖς φιλεόρτοις τάξεσι, Πάσχα κροτοῦντες αἰώνιον». Πανηγυρίζοντας τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ δὲν παραθεωροῦμε τοὺς κινδύνους, οὔτε καὶ ὑποτιμοῦμε τὶς δυσκολίες. Τὰ ἀξιολογοῦμε ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς νέας βιοτῆς, τὴν ὁποίαν εἰσήγαγε στὸν κόσμο ὁ Ἀναστὰς Κύριος. Ὑπερβαίνουμε τὸν σταυρό·  δὲν παραμένουμε στὸν τάφο· ἀναμένουμε μὲ βεβαιότητα τὴν Ἀνάσταση.
Μὲ τὴ βάσιμη ἐλπίδα γιὰ τὴν τελικὴ κατίσχυση τοῦ δικαίου μας, ἀπευθύνουμε τὸν ἀναστάσιμο χαιρετισμὸ καὶ τὶς πατρικὲς εὐχές μας πρὸς ὅλους, ἰδιαίτερα τούς ἐμπερίστατους: τοὺς πρόσφυγες, τοὺς ἐγκλωβισμένους, τοὺς ἀγνοουμένους καὶ τοὺς συγγενεῖς τους, τοὺς ἀσθενεῖς καὶ ὅσους ἀντιμετωπίζουν οἰκονομικὰ καὶ ἄλλα προβλήματα.
Εἴθε ὁ Ἀναστὰς Κύριος νὰ χαρίσει σὲ ὅλους τὶς εὐλογίες Του καὶ στὴν πατρίδα μας τὴν πολυπόθητη ἐλευθερία.

Μετ’ εὐχῶν ἐγκαρδίων ἐν Χριστῷ ἀναστάντι
† Ο ΚΥΠΡΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Κύπρου,
Ἅγιον Πάσχα 2014.

Σάββατο 19 Απριλίου 2014

Η πρώτη Ανάσταση στην Μητρόπολη Κωνσταντίας

Με την προσήκουσα λαμπρότητα τελέστηκε, σήμερα το πρωί, η Θεία Λειτουργία του Μεγάλου Βασιλείου, στον Ιερό Ναό του Αγίου Δημητρίου στο Παραλίμνι, εν πληθούση Εκκλησία και προεξάρχοντος του Πανιερωτάτου Μητροπολίτη Κωνσταντίας και Αμμοχώστου κ. Βασιλείου.
Στην ατμόσφαιρα κυριάρχησε το πρώτο λαμπριάτικο φως, η πρώτη Ανάσταση, με το μήνυμα της ελπίδας να είναι διάχυτο παντού. Ο Πανιερώτατος και οι ιερείς περιφερόμενοι ανάμεσα στο πλήθος και ντυμένοι με τις λευκές στολές τους σκορπίζουν παντού φύλλα δάφνης, σύμβολα της νίκης του Κυρίου ενάντια στο θάνατο.
«Ανάστα ο Θεός, κρίνων την γη», η πτώση των μαύρων υφασμάτων που σκέπαζαν τις ιερές εικόνες και το εκκλησίασμα να δημιουργεί ήχους και κρότους, χτυπώντας δυνατά τα καθίσματα, τους «σκάμνους» τους, ως έκφραση της χαράς τους για το προάγγελμα της Αναστάσεως του Χριστού.
Η πρόγευση του πανευφρόσυνου Πάσχα, μετά την ανάγνωση των Προφητειών και τον Ύμνο των Τριών Παίδων, συνεχίστηκε με την ανάγνωση του Ιερού Ευαγγελίου και κορυφώθηκε με το Κοινόν Ποτήριον, την Θεία Κοινωνία και την ευχή για Καλή Ανάσταση.
Λουκάς Α. Παναγιώτου

Η Μεγάλη Παρασκευή στον Αρχάγγελο

«Η ζωή εν τάφω» και «ω γλυκύ μου έαρ» έψαλαν «αι γενεαί πάσαι», ο πιστός λαός της περιοχής Αρχαγγέλου στην Λευκωσία, ο οποίος γέμισε ασφυκτικά τον Ιερό Ναό του Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου, μετέχοντας στο πένθος και την κατανυκτική ακολουθία της Μεγάλης Παρασκευής.

Τα παιδιά των κατηχητικών ομάδων της ενορίας με την ευλάβεια και τα γλυκύτατα ψαλσίματα τους προς την «ζωή την κειμένη εν τάφω», προσέδωσαν στην όλη ατμόσφαιρα της πένθιμης νύχτας τα χρώματα της ορθοδόξου χαρμολύπης και την ελπίδα του «δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάσταση».

Με αναμμένες λαμπάδες στα χέρια, το πλήθος των πιστών, συνόδευσε στην συνέχεια τον κεκοσμημένο με εύοσμα άνθη Επιτάφιο στους δρόμους της περιοχής για να επιστρέψουν ακολούθως και πάλι στο ναό διερχόμενοι κάτω από τον Επιτάφιο και εναποθέτοντάς τον στην Αγία Τράπεζα για να αναμένουν την Ανάσταση της επομένης μέρας.

Λουκάς Α. Παναγιώτου

Αναπαράσταση της Σταύρωσης στον Κάθηκα

Στην κοινότητα του Κάθηκα της επαρχίας Πάφου αναβίωσε για μια ακόμη χρονιά, ένα διαφορετικό έθιμο. Για περισσότερα από 30 χρόνια, οι κάτοικοι της κοινότητας αναπαριστούν την πορεία του Ιησού Χριστού, από το Πραιτόριο στον Γολγοθά.
Η κοινότητα, σε συνεργασία με την Εκκλησιαστική Επιτροπή, οργανώνουν την αναπαράσταση της πορείας προς την Σταύρωση, που αποτελεί πλέον ένα από τα δημοφιλέστερα έθιμα στην επαρχία, προσελκύοντας μεγάλο αριθμό επισκεπτών από άλλες περιοχές και τουρίστες.
Στον ρόλο του Ιησού Χριστού ήταν και φέτος ο κοινοτάρχης του Κάθηκα, Μενέλαος Τούρβας, περιστοιχιζόμενος από μέλη της Εκκλησιαστικής Επιτροπής, ηλικιωμένων  κατοίκων της κοινότητας και μικρών παιδιών.
«Πρόκειται για μια παράδοση την οποία παραλάβαμε και συνεχίζουμε και θα παραδώσουμε στους νεότερους στις νεότερες γενιές», δήλωσε ο κ. Τούρβας.  
«Το έθιμο τηρείται ευλαβικά τα τελευταία τριάντα χρόνια και έγινε με πρωτοβουλία του τότε Ιερέα της κοινότητας Παπάσαββα Παπασάββα, ο οποίος το είχε δει να γίνεται στα Ιεροσόλυμα», ανέφερε.
Η αναπαράσταση του Θείου Δράματος στον Κάθηκα, πραγματοποιείται σε μια έκταση μήκους μισού χιλιομέτρου. Αρχίζει από το εκκλησάκι του Αγίου Ονουφρίου και καταλήγει μέχρι και την Παναγία την Ευαγγελίστρια. 
Πηγή: Ντόρα Χριστοδούλου - Φιλελεύθερος

Παρασκευή 18 Απριλίου 2014

Επιτάφιος «ανακατάληψη» Αγίου Γεωργίου Εξορινού

Μέσα σε κλίμα θρησκευτικής ανάτασης χιλιάδες πιστοί έσπευσαν με ανάμεικτα συναισθήματα, σήμερα το απόγευμα, στον ιστορικό ναό του Αγίου Γεωργίου του Εξορινού, στην εντός των τειχών Μεσαιωνική πόλη της κατεχόμενης Αμμοχώστου, για να παρακολουθήσουν με την δέουσα ευλάβεια και κατάνυξη την ακολουθία του Επιταφίου.
Προεξάρχων της συγκινητικότατης αυτής ακολουθίας, η οποία πραγματοποιείται για πρώτη φορά ύστερα μετά από 57 χρόνια, ήταν ο Μητροπολίτης Κωνσταντίας και Αμμοχώστου κ. Βασίλειος.
Ο Πανιερώτατος, στην σύντομη ομιλία του, ερμήνευσε το γεγονός αυτό «μόνο από καθαρά θρησκευτικής απόψεως, όπως πρέπει και όπως αρμόζει αυτή τη Μεγάλη Παρασκευή. Άλλωστε, οι θρησκευτικές εκδηλώσεις γίνονται πολλές φορές καταλυτικές δύσκολων και σύνθετων καταστάσεων της προσωπικής και κοινωνικής μας ζωής».
«Τα πολλά και σημαντικά πολιτικά μηνύματα θα τα αφήσουμε στους επαΐοντες. Απλώς θα έκανα έκκληση να μη αγνοηθεί η βούληση του λαού που δίνει μαζικά το παρόν του», υπογράμμισε. 
«Είμαστε βέβαιοι ότι όλοι εμείς που προσήλθαμε σήμερα εδώ έχουμε ως πρώτη μας προτεραιότητα να βιώσουμε το γεγονός των παθών του Κυρίου κατά τη μεγάλη Παρασκευή, μετά την οποία θα ακολουθήσει η Ανάσταση. Γι’ αυτό και συναγμένοι γύρω από τον Επιτάφιο, δηλαδή τον ζωοδόχο Τάφο που δέχθηκε το σταυρωμένο σώμα του Σωτήρος μας Ιησού Χριστού ψάλλουμε τους εγκώμιους ύμνους για το θεϊκό παράδοξο, κατά το οποίο η αθάνατη ζωή τοποθετείται μέσα στον Τάφο. "Η ζωή εν τάφω κατετέθης, Χριστέ, και αγγέλων στρατιαί εξεπλήσσοντο, συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σην". Γνωρίζουμε όμως ότι το μυστήριο αυτό «γέγονε δί ημάς», για να λάβουμε και πάλι την αιώνια ζωή που χάσαμε εξ αιτίας της αμαρτίας».
Ο Κωνσταντίας Βασίλειος επεσήμανε, τέλος, ότι «εμείς που δεχόμαστε τον Ιησού Χριστό ως τον Σωτήρα και Λυτρωτή μας καλούμαστε αυτή τη στιγμή να καταστήσουμε ως εμπειρία της δικής μας υπάρξεως και της καθημερινότητας της ζωής μας το περιεχόμενο της θυσίας του Ιησού Χριστού που δεν είναι άλλο από την καταλλαγή, τη συμφιλίωση μας με τον Θεό και με τους συνανθρώπους μας. Αυτό αποτελεί συγχρόνως αφ´ ενός μεν ομολογία πίστεως για το έργο του Χριστού, αφ´ ετέρου δε το περιεχόμενο της αποστολής μας στον κόσμο για την επικράτηση της αγάπης, της ειρήνης και της καταλλαγής, της συμφιλίωσης. Το πλαίσιο της προτεινόμενης καταλλαγής υπερβαίνει την ανθρώπινη λογική. Έχουμε αμαρτήσει ενώπιον του Θεού και αντί εκείνος να μας τιμωρήσει, θυσιάζει τον εαυτό του για να αποκαταστήσει τις σχέσεις μας με τον Θεό».
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τα εγκώμια του Επιταφίου εντός του ναού και κατά την περιφορά του Επιταφίου στον περίγυρο της κατεχόμενης εκκλησίας έψαλε η χορωδία του Δήμου Αμμοχώστου και την ακολουθία παρακολούθησαν, μεταξύ άλλων, ο Δήμαρχος της κατεχόμενης πόλεως Αμμοχώστου Αλέξης Γαλανός, ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Γιώργος Βασιλείου και η σύζυγος του, Επίτροπος της ΕΕ Ανδρούλλα Βασιλείου, ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ Αβέρωφ Νεοφύτου, ο ΓΓ του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού, ο Δήμαρχος της κατεχόμενης Κερύνειας Γλαύκος Καριόλου, βουλευτές, ευρωβουλευτές και πολλοί άλλοι.
Παρόντες ήσαν, επίσης, η Ειδική Αντιπρόσωπος του ΓΓ του ΟΗΕ στην Κύπρο Λίζα Μπαντενχάιμ, ο Βρετανός Ύπατος Αρμοστής Μάθιου Κιντ, ο Πρέσβης των ΗΠΑ Τζον Κόνιγκ και άλλοι πρέσβεις. Από πλευράς των Τουρκοκυπρίων παρέστησαν ο εκπρόσωπος του Μουφτή, ο «δήμαρχος» της κατεχόμενης Αμμοχώστου και εκπρόσωπος του Eastern University.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η ενέργεια του εκπροσώπου του Eastern University, στο οποίο «υπάγεται» η Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου Εξορινού, να παραδώσει στον Μητροπολίτη Αμμοχώστου το κλειδί της κατεχόμενης εκκλησίας. «Αυτό δεν είναι δώρο, αυτό είναι ένα πράγμα που παραδίδεται στον ιδιοκτήτη του» είπε, επιστρέφοντας το κλειδί. Η πράξη αυτή προκάλεσε μεγάλη συγκίνηση στους παρευρισκομένους, οι οποίοι με την όλη δυναμική παρουσία τους μετέφεραν το μήνυμα της επιστροφής, της ειρήνης, της λύσης και της επανένωσης της πατρίδας μας.
Λουκάς Α. Παναγιώτου

Επιτάφιοι στην Λευκωσία

«Η ζωή εν τάφω». Η κορύφωση του θείου δράματος. Η Μεγάλη Παρασκευή η θλιβερότερη ημέρα του χρόνου και μια από τις πλέον χαρακτηριστικές του Εκκλησιαστικού έτους, με τις ακολουθίες της το λειτουργικό και υμνογραφικό πλούτο της. Οι καμπάνες ηχούν ολημερίς πένθιμα. Ο λαός μας με κατάνυξη, ευλάβεια και συντριβή, βιώνει τα πάθη του Θεανθρώπου και συρρέει στις εκκλησίες για να προσκυνήσει τους ανθοστόλιστους επιταφίους, που φιλοξενούν μέσα τους τον «εν σμικρώ κατοικούντα» Κύριο.
Μια ενδεικτική ομάδα επιταφίων, από διαφόρους ναούς της πρωτεύουσας, κατέγραψε σήμερα, μέσα από μια μικρή περιδιάβαση της, η φωτογραφική μηχανή του Μαΐστωρ και σας τους παρουσιάζουμε.
Καθεδρικός Ναός Αγίου Ιωάννου
Ιερός Ναός Αγίου Αντωνίου
Ιερός Ναός Εξαρχίας Παναγίου Τάφου
Ιερός Ναός Παναγίας Ευαγγελίστριας Παλουριώτισσα
Ιερός Ναός Αγίου Δημητρίου Ακροπόλεως
Ιερός Ναός Αποστόλου Βαρνάβα Δασουπόλεως
Ιερός Ναός Αγίου Γεωργίου Λατσιών
Ιερός Ναός Αγίου Νικολάου Έγκωμης
Ιερός Ναός Αγίου Προκοπίου Μετόχι Κύκκου
Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Μακεδονίτισσας
Ιερός Ναός Αγίου Παντελεήμονα Μακεδονίτισσας
Ιερός Ναός Αποστόλου Μάρκου Αρχάγγελος