Τετάρτη 30 Οκτωβρίου 2013

Η Κύπρος υποδέχθηκε τον Απόστολο Ανδρέα

      
       Με έκδηλα τα αισθήματα συγκίνησης και χαράς και σε κλίμα κατάνυξης και ευλάβειας, σύσσωμη η πολιτική και θρησκευτική ηγεσία, με επικεφαλής τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη και τον Αρχιεπίσκοπο Χρυσόστομο, ο κλήρος και ο λαός της πατρίδας μας υποδέχτηκε, χθες, έξω από τον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας, στον Στρόβολο, την Τιμία Κάρα του αγίου ενδόξου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, ο οποία έφθασε, με τιμές αρχηγού κράτους, το απόγευμα στο αεροδρόμιο Λάρνακας.
Το ιερό λείψανο, προερχόμενο από τον τόπο του μαρτυρίου του Πρωτοκλήτου των Αποστόλων, την πόλη της Πάτρας, έφερε στο νησί ο οικείος Επίσκοπος, Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος, συνοδευόμενος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μαντινείας και Κυνουρίας κ. Αλέξανδρο και αντιπροσωπεία κληρικών της Μητροπόλεως Πατρών.
Οι καμπάνες χτυπούσαν χαρμόσυνα και ο κόσμος έραινε με ροδοπέταλα το ιερό θησαύρισμα της πίστεώς μας. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσία των εγκλωβισμένων μαθητών του Ριζοκαρπάσου, οι οποίοι ήλθαν μαζί με τον π. Ζαχαρία, τον ιερέα της κοινότητας τους και της μονής του Αποστόλου Ανδρέου στην Καρπασία, για να υποδεχθούν τον Άγιο τους, το σύμβολο του αγώνα τους και το πνευματικό τους στήριγμα.  
Στην συνέχεια σχηματίστηκε λιτανευτική πομπή και εισήλθαν στον λαμπροστόλιστο και περίλαμπρο ναό της του Θεού Σοφίας όπου ανεπέμθη δέηση και ακολούθησε Πανηγυρικός Εσπερινός χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ.κ. Χρυσοστόµου, ο οποίος προσεφώνησε με λόγια θερμά τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πατρών και τον ευχαρίστησε για την μεταφορά της Αγίας Κάρας στην Κύπρο.
Μιλώντας ο Μακαριώτατος, διερωτήθηκε για το «τι περισσότερο από κάθε άλλη φορά έχει ανάγκη σήμερα ο λαός μας», για να δώσει αμέσως την απάντηση «την παρουσία του Αποστόλου του». Αυτή η παρουσία του Ιερώτατου Θησαυρού των Πατρέων, σύμφωνα με τον Αρχιεπίσκοπο, «θα δώσει το μήνυμα σε όλους ότι θα παραμείνει ο λαός μας και η ηγεσία του στις αγωνιστικές επάλξεις».
Στην αντιφώνηση του ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος ευχαρίστησε τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου για την ευγενική του πρόσκληση και τόνισε ότι «η καρδία μας φλέγεται από αγάπη για την Κύπρο, που για μας είναι καημός, είναι λυγμός και πόνος, είναι χαρά και στεναγμός, γλυκιά μας περηφάνια».
Κλείνοντας την μεστότατη ομιλία του, ο Μητροπολίτης Πατρών, εξέφρασε την ευχή: «την επομένη φορά, και να είναι σύντομα, ο Άη Ντρικάς και παππούς της Καρπασίας, ο Άγιος Ανδρέας δηλαδή, όπως τον αποκαλούν εκεί, να πάει στο ελεύθερο Μοναστήρι του, στην ελεύθερη Καρπασία». (Ολόκληρη η ομιλία του Σεβασμιωτάτου παρατίθεται πιο κάτω).
Την συγκίνηση του για την έλευση της Τιμίας Κάρας του Αποστόλου Ανδρέα από την Πάτρα στην Λευκωσία εξέφρασε και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Αναστασιάδης. Σε δηλώσεις, μετά την επίσημη υποδοχή στον ιερό ναό της του Θεού Σοφίας, όπου θα εκτίθεται για προσκύνημα, ο κ. Αναστασιάδης δήλωσε: «Δεν μπορεί παρά να αισθάνεται συγκίνηση ο όποιος Χριστιανός για την εδώ παρουσία της Τίμιας Κάρας του Αποστόλου Ανδρέα. Με την εδώ παρουσία θυμούμαστε όλοι και τη Μονή του Αποστόλου Ανδρέα και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Μονή, αλλά και την απόσταση που φαίνεται να μας χωρίζει. Μια απόσταση που πρέπει να διανύσουμε για να νιώσουμε ότι έχουμε πράξει το καθήκον μας απέναντι σε Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους που πίστεψαν σε αυτόν τον μεγάλο Απόστολο».
Λουκάς Α. Παναγιώτου


Ομιλία Μητροπολίτη Πατρών
Μακαριώτατε ρχιεπίσκοπε Νέας ουστινιανς και πάσης Κύπρου κ. Χρυσόστομε,
ξοχώτατε κύριε Πρόεδρε τς Κυπριακς Δημοκρατίας,
Σεβασμιώτατοι καί Πανιερώτατοι ρχιερες,
Ελαβέστατοι Πρεσβύτεροι καί Διάκονοι,
σιώτατοι Μοναχοί καί Μοναχές,
ντιμότατοι ρχοντες,
Λαέ το Θεο περιούσιε καί ελογημένε.
            Κύπριοι δελφοί μας πολυφίλητοι, λληνες περιπόθητοι, πού μέσα στο χρόνου τό διάβα κατέστητε μολογηταί καί μάρτυρες πέρ τς μωμήτου καί γίας μν Πίστεως καί τς λληνικς φυλς καί πατρίδος.
λθαμε σήμερα στόν γιασμένο καί αματοποτισμένο τόπο σας, στήν γ τν γίων καί ρώων τς ρθοδοξίας καί το Γένους μας, μεταφέροντες ,τι πολυτιμότερο χομε στήν ποστολική πόλη μας τήν Πάτρα, τόν τίμητο, τόν χαριτόβρυτο καί γγέλοις αδέσιμο θησαυρό, τήν πανσεβάσμιο Κάρα το Πρωτοκλήτου τν ποστόλων γίου νδρέου, ποος πρτος τήν κλήση παρά Χριστο το Σωτρος μν δέχθη καί τόν Λυτρωτήν το κόσμου αθωρεί κολούθησε καί κ το βυθο τς γνοίας πρός θεογνωσίαν τά θνη δήγησε.
Καί δού, πιγείων καί πουρανίων σήμερον κοινή πανήγυρις, στήν νσο το ποστόλου Βαρνάβα. γγελοι μετά νθρώπων συγχορεύουσι καί νθρωποι μετά τν γγέλων λαμπρς πανηγυρίζουσι. λεοσα καί Παμμακάριστος Παναγία μας, πό τό Θρονί της στο Κύκκου γάλεται. πόστολος πόστολον ποδέχεται. νδρέας τόν Βαρνάβαν σπάζεται καί Βαρνάβας τόν νδρέαν καταφιλε.
Λάζαρος τήν κοινήν νάστασιν εαγγελίζεται. τς Τριμυθοντος ερώτατος Ποιμήν, Σπυρίδων Θαυματουργός, τήν Παναγία Τριάδα μνοις καί δας πνευματικας, τόν κέραμον βαστάζων, μνολογεκαί γεραίρει. Νεόφυτος τς γκλείστρας τόν Σταυρό τόν πανάγιο π’ μων αρων, μετά τν λλων σίων καί σκητν τς νήσου, «τήν μυστικήν θεωρίαν καί μπειρίαν» ς δόν σωτηρίας προβάλλουσι.
ποος, μως, συγκλονισμός, σωτερικός σεισμικός τάς ψυχάς καταλαμβάνει! Τήν συγκίνηση οίδιμος θνομάρτυς Κυπριανός, ρωικός τς λληνικοτάτης Μεγαλονήσου ποιμήν καί ρχιεπίσκοπος, αμασι μαρτυρίου πιτείνει, καί χορεία τελεύτητη φωτοφόρων καί στεφανηφόρων το ρθοδόξου μν θνους μαρτύρων «βαφας ρυθρας» συνυπογράφει.
λλ’ τς φοβερς κπλήξεως, ρμεν μέ τά σω μματα τόν λεβεντόψυχο καί ς χρυσόν ν χωνευτηρί δοκιμασθέντα, τόν λιοπρόσωπο Γρηγόριο τόν Αξεντίου, μέ τούς σπινθηροβόλους πό τς ψυχς τήν φλόγα καί τς καρδις τό πύρωμα φθαλμούς, τόν πυρσό τς λευθερίας νά βαστάζ καί τόν Πρωτόκλητο, ς λαμπαδηδρόμος γενναος νά ποδέχεται.
Καί τό παλληκάρι μέ τό γέρωχο παράστημα, πού οτε τό μένος τν ξένων λογάριασε, οτε νώπιον τς γχόνης πτοήθη, τόν λίγα μέν τη ζήσαντα, τήν δέ Κύπρον καί τόν κόσμον ρωισμ πλουτήσαντα, τόν Παλληκαρίδη δηλαδή, τόν δεκαοκτάχρονο Εαγόρα, τόν τς Κύπρου εκλε βλαστό, μαζί μέ τόν εκοσιτετράχρονο Μιχαήλ Καραολή καί τούς λλους γείτονές τους στά Φυλακισμένα Μνήματα, τούς βλέπομε νά ξαναζον καί μέ τόν μαχητικό νεανικό τους νθουσιασμό, νά βαστάζουν τήν σημαία τς δόξης καί το Κυπριακο λληνικο μεγαλείου καί τς ερς πομπς νά προπορεύονται.
δειασαν σήμερα τά Φυλακισμένα Μνήματα καί κενός εναι Τύμβος τς Μακεδονίτισσας, διότι λοι οτο θνους καί τς Πίστεως μάρτυρες, τόν τς ληθείας καί τς ναστάσεως κήρυκα, τόν κλεινόν νδρέα, ποδί γαλλομέν, ποδέχονται.
Καί καθώς αρα το πνεύματος πνέ κατ’ ατήν τήν ελογημένη ρα ντός καί κτός το πανιέρου τούτου, τς το Θεο Σοφίας Ναο, δη νοερς καί μυστικς ρμεν τούς γίους πί τν τοίχων τς φυλακισμένης Μονς το Πρωτοκλήτου στήν Καρπασία νά δακρύουν πό χαρά διά τήν ποστολικήν ν Κύπρ πίσκεψη, λλ’ οχί μόνον πό χαράν, λλά και πό τόν πόνον τς πολυχρονίου καί δίκου κατακτήσεως, κατοχς καί φυλακς.
Μαζί τους σκιρτον μα καί ριγον ο ψυχές τν τέκνων τς Καρπασίας καί δού τό χμα πί τν τάφων των ρράγη καί μυροβόλος αρα τν ντός ατν μαρτυρικν λειψάνων, νταθα «κούεται», διά νά χρησιμοποιήσω τήν χαρακτηριστική γιορείτικη μοναστηριακή κφραση.
Τούς συνοδεύει λη μυροβόλος καί μαρτυρική χορεία τν λλήνων κ τς μητροπολιτικς λλάδος καί τν λλήνων τς Κύπρου, πού δωσαν αμα καί πνεμα διά τς λευθερίας τήν πόθεση, γνωστν καί γνοουμένων, πού σπειραν καί λίπαναν τήν δοξασμένη καί τιμημένη γ μέ τά κόκκαλά τους τά ερά καί γιασμένα.
Διά τοτο λθαμε σήμερα κοντά σας, Μακαριώτατε, μετά καί πό τήν παραίτητη γκριση τς ερς Συνόδου τς κκλησίας τς λλάδος. Διά τοτο πακούσαμε στο Θεο τήν Οκονομία καί το γίου νδρέου τό θέλημα, διά νά σς επωμε τι καρδία μας φλέγεται πό γάπη γιά τήν Κύπρο, πού γιά μς εναι καημός, εναι λυγμός καί πόνος, εναι χαρά καί στεναγμός, γλυκειά μας περηφάνεια.
Διά τοτο λθαμε κοντά σας, μαζί μέ τόν πολιό καί σεβάσμιο εράρχη τς κκλησίας τς λλάδος, τόν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Μαντινείας καί Κυνουρίας κ. λέξανδρο, πού ποιμαίνει τήν γ το γαπήνορος, το οκιστο τς Πάφου, καί μαζί μέ τά λοιπά μέλη τς συνοδίας μας, γιά νά σς επωμε, τι πάντοτε νώπιον τς γίας Κάρας το ποστόλου νδρέου καί το ερο Σταυρο το Μαρτυρίου του, σς συνοδεύομε στίς προσευχές γιά πίτευξη τν στόχων πού χετε θέσει, τν δικαίων στόχων γιά πίλυση το χρόνια τώρα, ς μή φελεν, ταλανίζοντος τήν Μεγαλόνησο λλά καί τόν κόσμον λον, Κυπριακο προβλήματος.
Γιά τήν πίλυση νός προβλήματος γιά τό ποο μόγησαν καί ο οίδιμοι Προκάτοχοί σας ν ος καί περιάκουστος οίδιμος Μακάριος πού πό τόν Κύκκο που ναπαύεται ελογε τόν Λαόν του.
Εμεθα δ γιά νά σπασθομε τίς πλάκες τν μαρτυρικν τάφων καί μνημείων, τούς σταυρούς, τά κριώματα καί τίς γχόνες τν πολλν καί δόξ γλαϊσμένων, τν εκλεν ρώων τς Κύπρου μας, μεταξύ τν ποίων σήμερον χαίρονται πολλά Πατρινόπουλα καί χαιν γωνιστν πληθύς. Τούς τάφους ατν γονυπετες προσκυνομε καί τούς γωνιστάς μακαρίζομε. 
Κατασπαζόμεθα τά ρωϊκά παιδιά μας, τόν πολοχαγό Νικόλα Κατούντα, τόν ρωϊκό δεκανέα Χρστο Γρίβα, τον Χρστο Γκαβό, τόν Κωνσταντνο ντωνόπουλο, τόν Γιώργη Μαρτζάκλη, τόν λέξη Χριστόπουλο καί σους λλους, πού τά δέλφια τους στήν Πάτρα, περήφανα τούς κλανε τούς καρτερον μέ πόνο, παναλαμβάνοντας μέ σεμνή περηφάνεια: «Πάντοτενά τόν καρτερες κενον πού σο λείπει». 
Ερισκόμεθα μαζί σας, βαστάζοντες τήν Κάρα το κοινο μας γίου, διά νά σς επωμε τι διος παλμός πάρχει στήν Πάτρα, μέ κενον τόν παλμό τς καρδις τν νέων, ο ποοι τό 1955 ξεχύθηκαν στούς δρόμους τς χαϊκς πρωτευούσης, σάν να ποτάμι λευτερις, διατρανώνοντας τήν λληνικότητα τς Κύπρου καί τήν πόφασή τους νά θυσιασθον γιά τά δίκαιά της.
Εμεθα στήν Κύπρο, Μακαριώτατε, γιά νά σς επωμε, τι σς συνοδεύομε μέ τς ψυχς λη τήν διάθεση καί τήν προσευχή, γιά τούς γνες πού κάμνετε πέρ τς γίας ταύτης γς, τήν ποία πί πεντήκοντα τη ερατικς καί ρχιερατικς, σχάτως δέ Πρωθιεραρχικς πηρετετε, καί γιά νά σς εχηθομενά χετε γείαν μφιστεφ, στε μετά τν λοιπν δελφν σας ρχιερέων, τν Κληρικν καί Μοναχν, νά ποιμαίνετε τόν φιλάγιο καί φιλόθεο μαρτυρικό Λαό τς Κύπρου και νά γωνίζεσθε γιά τς Κύπρου μας τά δίκαια, διακηρύσσοντας μλλον παναλαμβάνοντας καθ’ μέραν τήν πό τήν δια τήν στορία πιβεβαιωμένη λήθεια:
« Ρωμηοσύνη ν φυλή συνόκαιρη το κόσμου.
Κάνενας δέν ε
ρέθηκεν γιά νά τήν ξηλείψ.
Κανένας γιατί σκέπει την πού τά ’ψη
Θεός μου.
Ρωμηοσύνη ν νά χαθ ντας κόσμος λείψ».
Σς εχαριστομε, Μακαριώτατε, γιά τήν πρόσκληση να μεταφέρωμε νταθα τήν Κεφαλή τήν πανσεβάσμια το Πρωτοκλήτου. Σς εχαριστομε διά τήν λαμπράν ποδοχή πού πεφυλάξατε στόν πόστολον το Θεο.
Σς μεταφέρομε τούς χαιρετισμούς καί τούς σπασμούς λων τν Πατρινν καί τν Κυπρίων δελφν μας πού ζον στήν Πάτρα.
Καλς σς βρήκαμε στόν τόπο σας, στόν τόπο τόν δικό μας, στήν γ ατή, στήν μορφότερη γωνιά τς λλάδος.
Καλς σς βρήκαμε, Κύπριοι δελφοί μας. Σς σπαζόμεθα λους καί καταφιλομεν τά περιπόθητα πρόσωπά σας ν φιλήματι γί, εχόμενοι πό καρδίας νά πολαμβάνετε ορανίων χαρίτων καί δωρεν διά πρεσβειν το γίου ποστόλου νδρέου.
Καί μιά εχή κάνουμε πό τήν καρδιά μας. Τήν πομένη φορά, καί νά εναι σύντομα, η Ντρικάς καί παππούς τς Καρπασίας, γιος νδρέας δηλαδή, πως τόν ποκαλον κε νά πάει στό έλεύθερο Μοναστήρι του, στήν λεύθερη Καρπασία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου